Medine-i Münevvere

Medine-i Münevvere, yani "Nurlanmış Şehir", Arap Yarımadası’nın batısında, deniz seviyesinden 619 metre yüksekte yer alan, tarih ve huzur dolu bir vaha şehridir. İslam medeniyetinin ilk başkenti olan bu özel yer, sadece binalarıyla değil, içindeki muazzam kardeşlik ruhuyla da dünyanın en önemli şehirlerinden biridir.

Şehrin İslamiyet’ten önceki bilinen en eski adı Yesrib idi. Ancak bu isim "kötülemek, bozmak" gibi hoş olmayan anlamlar çağrıştırdığı için Hz. Muhammed, hicretten sonra şehre "hoş ve güzel" anlamına gelen Taybe isimlerini vermiştir. Zamanla burası, adaletle yönetilen gerçek bir şehir düzenini temsil eden Medine (Şehir) adıyla anılmaya başlanmıştır. Şehre duyulan büyük sevgiden dolayı, tarih boyunca ona 90’dan fazla farklı isim verilmiştir.

Medine’nin tam merkezinde, dünyanın en özel yapılarından biri olan Mescid-i Nebevî bulunur. Bu mescit, 622 yılında inşa edildiğinde aslında çok sadeydi: Duvarları kerpiçten, sütunları hurma gövdelerinden, çatısı ise hurma yapraklarındandı! Tabanı ise sadece kum ve çakıl taşlarıyla kaplıydı. Peygamberimiz ve arkadaşları, bu yapıyı bir yardımlaşma oyunu gibi el birliğiyle inşa ettiler.

^{Mescid-i Nebevi (Yeşil Kubbe) (Yapay Zeka ile Oluşturulmuştur.)}

Zamanla bu küçük yapı, her dönemde yeni parçalar eklenerek büyüdü. Emeviler, Abbasiler ve özellikle Osmanlı padişahları, bu mescide en değerli taşları ve altın süslemeleri eklediler. İlk yapıldığında sadece bir evin bahçesi kadar olan bu yer, bugün yüz binlerce insanın aynı anda bir araya gelebildiği bir "huzur sarayına" dönüştü. Mescidin meşhur Yeşil Kubbe'si ise Medine'nin her yerinden görülebilen bir sevgi sembolüdür.

Mekke’den her şeylerini geride bırakarak göç edenlere Muhacir, onlara evlerini ve sofralarını açan Medinelilere ise Ensar (Yardımcılar) denir.

^{Ensar- Muhacir Kardeşliği ( Yapay Zeka ile Oluşturulmuştur.)}

Bu kardeşliğin çok meşhur kahramanları vardır. Örneğin, Peygamberimizi evinde tam yedi ay misafir etme şerefine erişen Ebû Eyyûb el-Ensârî, Medine’nin misafirperverliğinin en büyük sembolüdür. Bir diğer sahabi Sa’d bin Rebî, Mekkeli kardeşi Abdurrahman bin Avf’a tüm mal varlığının yarısını teklif ederek dünyada eşi benzeri görülmemiş bir cömertlik sergilemiştir. Bu sarsılmaz sevgi bağı sayesinde Medine, kılıçla değil, insanların kalplerini birbirine açmasıyla "Kur'an ile fethedilmiş" bir şehir kabul edilir.

Medine’nin coğrafyası oldukça ilginçtir. Şehrin doğu ve batısında "Harre" adı verilen siyah volkanik taşlarla kaplı alanlar bulunur. Bu lav kalıntıları, eski zamanlarda şehri dış saldırılara karşı koruyan doğal bir kale görevi görmüştür. Çölün ortasında olmasına rağmen yer altı suları bakımından şanslı olan şehirde, Peygamberimizin bizzat kullandığı ve bereketlenmesi için dua ettiği 14 özel su kuyusu bulunur. Osmanlı döneminde yapılan "Ayn-ı Zerka" gibi su yolları sayesinde, Medine’nin o meşhur yeşil hurma bahçeleri yüzyıllarca taze kalmıştır.

^{Medine Harem Tren Garı (Yapay Zeka ile Oluşturulmuştur.)}

Osmanlı padişahları, Medine’ye büyük bir saygıyla hizmet etmişlerdir. Şehri korumak için güçlü surlar inşa etmiş, her yıl İstanbul’dan dualarla uğurlanan "Surre Alayları" ile hediyeler göndermişlerdir. Kurulan vakıflar sayesinde sadece insanlar değil; sokaktaki hayvanlar ve kuşlar için bile özel iyilik kurumları oluşturulmuştur.