Sait Faik Abasıyanık

Sen hiç deniz kenarında yürürken martıların ne dediğini, bir balıkçının oltasına ne takıldığını ya da vapurda yanından geçen birinin neler hayal ettiğini merak ettin mi? İşte Sait Faik Abasıyanık, tam da bu küçük detayları fark eden ve onları dünyaya anlatan bir hayalperestti. Türk edebiyatının en önemli yazarlarından biri olan Sait Faik, bize sadece olayları değil, insanın iç dünyasını ve dünyayı sevgiyle kucaklamayı öğretti.

Sait Faik, 18 Kasım 1906'da Adapazarı’nda doğdu. Asıl adı Mehmet Sait’tir ve Ramazan Bayramı’nın birinci günü doğduğu için ailesi ona "kutlu" anlamına gelen bu ismi vermiştir. Babası Mehmet Faik Bey hem bir tüccar hem de belediye başkanlığı yapmış önemli biriyken, annesi Makbule Hanım ona her zaman destek olan çok sevgi dolu bir anneydi.

Sait Faik’in okul yılları biraz hareketli geçmişti. İstanbul Erkek Lisesi’nde okurken, sınıfta bir öğretmenin minderine iğne koyulmasıyla ilgili yapılan bir şaka yüzünden bütün sınıf cezalandırıldı ve Sait Faik eğitimine Bursa Erkek Lisesi’nde devam etmek zorunda kaldı. Aslında bu olay onun için güzel bir başlangıç oldu; çünkü edebiyat dersi için ödev olarak yazdığı ilk hikâyesi olan **"İpekli Mendil"**i burada kaleme aldı.

^{Sait Faik Lisedeyken (Yapay zeka tarafından oluşturulmuştur.)}

Üniversiteyi yarıda bırakan Sait Faik, ekonomi öğrenmesi için babası tarafından Fransa’nın Grenoble şehrine gönderildi. Ancak o, ders kitaplarından çok sokaklardaki insanları gözlemlemeyi, sinemaya gitmeyi ve Fransız edebiyatını keşfetmeyi sevdi. Diploma alamadan Türkiye'ye dönse de, bu yıllarda kazandığı gözlemler onun ileride yazacağı muhteşem hikâyelerin temelini oluşturdu.

Sait Faik, hayatının büyük bir kısmını annesiyle birlikte Burgazada’daki evinde geçirdi. Orayı o kadar çok severdi ki, balıkçılarla arkadaş olur, onlarla denize açılır ve adanın her köşesini, her ağacını ismiyle bilirdi. Bugün bu güzel ev, onun anısını yaşatmak için bir müze olarak kapılarını çocuklara ve tüm kitapseverlere açıyor.

Hiç düşündün mü, bir insan neden her gün yazar? Sait Faik için yazmak, nefes almak kadar önemliydi. Babası onun için bir dükkân açtı, o ise öğretmenlik ve gazetecilik yapmayı denedi ama hiçbirinde uzun süre kalamadı. O, sadece özgür olmayı ve gördüğü her şeyi kağıda dökmeyi istiyordu. Meşhur "Yazmasam deli olacaktım" sözü, onun yazmaya olan tutkusunu en iyi anlatan cümlesidir.

Sait Faik'in hikâyelerinde süper kahramanlar yerine "küçük insanlar" vardır. Balıkçılar, boyacı çocuklar, fabrikada çalışan işçiler, dondurmacılar ve hatta hayvanlar onun en yakın dostları ve kahramanlarıydı. Ona göre her şeyin sırrı çok basitti: "Bir insanı sevmekle başlar her şey." Dünyayı daha güzel bir yer yapmanın yolunun, karşımızdaki kim olursa olsun ona sevgiyle bakmaktan geçtiğine inanırdı.

Sait Faik, hikâyelerinde şaşırtıcı olaylar anlatmak yerine hayatın içinden bir kesit sunardı. Bu tarza "durum hikâyesi" denir. Onun hikâyelerini okurken sanki seninle sohbet ediyormuş gibi sıcak ve sade bir dil kullandığını hissedersin. Doğayı, denizi ve insanları bir ressam gibi betimleyerek anlatması, onu Türk edebiyatının en büyük ustalarından biri yapmıştır.

Zaman Yolculuğu 1953: Sait Faik, dünyaca ünlü Mark Twain Cemiyeti'ne şeref üyesi seçilen ilk Türk yazar oldu. Bu ödül onu çok mutlu etmişti; çünkü artık hikâyeleri sadece Türkiye’de değil, tüm dünyada yankılanıyordu.