Gebermek

Orta Türkçe keber- “şişmek, özellikle karnı şişmek” fiilinden türemiştir. Bu fiilin, Eski Türkçe ḳapar- “şişmek” fiiliyle ortak kökene sahip olması mümkündür; ancak bu kesinlik kazanmamıştır.

• Halk arasında kaba veya aşağılayıcı anlamla kullanılır. Genellikle "ölmek" fiilinin yerini tutar ama çok daha sert ve küçültücü bir tondadır.

Örnek: “O kadar acıktım ki gebermek üzereyim.” (Burada mecazdır, acıkmayı abartmak için kullanılır.)

• Aşırı bir hissi anlatmak için mecaz olarak kullanılır. Özellikle “sevgi”, “öfke”, “acı”, “yorgunluk” gibi duygularla birlikte görülür.

Örnekler:

• Kişiyi küçümseyici, tehdit edici veya aşağılayıcı biçimde ifade etmek için özellikle argoda yer bulur.

Örnek: “Geber de kurtul!” gibi ifadeler, ağır hakaret içerebilir.

• Mizahi metinlerde ya da karikatürlerde, karakterin yaşadığı aşırı durumları abartmak için kullanılır.

Örnek: Bir karikatürde, güneşin altında terleyen bir karakterin “Sıcaktan geberiyorum!” demesi.

• Sokak diliyle konuşan karakterlerin diyaloglarında gerçekçilik yaratmak için özellikle tercih edilir.

Örnek: Mahalle ağzıyla yazılmış bir senaryoda, karakterlerden biri “Gebermeden su verin!” diyebilir.

• Deyimsel kullanımlar yoluyla da yaygındır.

Örnekler:

• Veteriner, hayvanların ölümünü belirtirken "gebermek" yerine daha nazik terimler kullanmayı tercih eder.​
• Edebiyat eserlerinde, karakterlerin duygusal durumlarını vurgulamak için "gebermek" gibi argo ifadeler kullanılabilir.
• İnsanlar, birilerinin ölümü arkasından aşağılama ve kötüleme amacıyla telaffuz ederler.