Mübalağa (Sözlük)

isim

1. Bir şeyi gerçekte olduğundan daha fazla, daha büyük gösterme, abartma
2. Bir iş veya davranışta aşırıya kaçma, aşırılık.
3. Bir fikir veya duyguyu etkisini arttırmak için abartarak ifade etme sanatı.

Mübalağa kelimesi, Arapça kökenlidir ve dilimize Osmanlı Türkçesi aracılığıyla geçmiştir. Kelime, Arapça'da "بَالَغَ" (balaġa) kökünden türemiştir. Bu kök, "abartmak, aşırıya kaçmak, ileri gitmek" anlamına gelir. Mübalağa (مُبَالَغَة) kelimesi ise bu kökten türetilmiş bir isimdir ve "abartma, bir şeyi olduğundan fazla gösterme" anlamını taşır.

Günlük Dil: İnsanların bir olayı, durumu ya da duyguyu olduğundan büyük göstermesi için kullanılır.

Edebiyat ve Söz Sanatları: Bir durumu, olayı veya özelliği aşırı derecede büyüterek ya da küçülterek anlatma sanatı olarak edebiyatta kullanılır.

• "Bu kadar mübalağa etmene gerek yok, durum o kadar kötü değil."
• "Kayaları parçalayacak kadar güçlüydü."