Ram

Ram kelimesi, Türkçeye Farsça rām (رام) sözcüğünden geçmiştir. Farsçada bu sözcük “huzur, itaat; itaatkâr, evcil, iyi huylu, mutlu” anlamlarına gelir. Daha derin bir etimolojik kökeni ise Avestaca rāman- “sükûn, iç huzuru” sözcüğüne uzanır. Bu sözcük, aynı zamanda Sanskritçe rāma (राम) ile de eş kökenlidir ve orada da mutluluk, dinginlik, ruhsal huzur gibi anlamlar taşır. Türkçede genellikle itaatkar, boyun eğmiş olan anlamlarında kullnılmaktadır.

• Tasavvuf: “Ram” kavramı, kalbin huzur ve teslimiyet halini tarif etmek için kullanılır.
• Edebiyat: Şiirlerde, içsel sükun ve boyun eğişi ifade etmek için “ram” sözcüğüne yer verilir.
• Geleneksel eğitim: Eskiden “ram olmak” deyimi, terbiyeye açık ve yola gelmiş olmak anlamında kullanılırdı.