Şaşaa (Sözlük)

İsim, Arapça kökenli

1. Göz alıcı, ihtişamlı ve gösterişli bir görünüm; görkem, debdebe.

2. Parıltı, ışığın yansımasıyla oluşan göz kamaştırıcı etki.

Arapça şˁ kökünden gelen şaˁşaˁa(t) (شعشعة) “parlama, parıltı” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, yansıma (onomatope) şaˁşaˁa (شعشع) “parıldadı” fiilinden türetilmiştir.

1. Edebiyat: Eski Türk edebiyatında süslü anlatımlarda ve betimlemelerde sıkça kullanılmıştır.
2. Sanat ve Mimari: Görkemli ve ihtişamlı yapıları tanımlamak için.
3. Günlük Konuşma: Gösterişli ve süslü giyim, dekorasyon veya etkinlikler için mecazi anlamda kullanılır.
4. Moda ve Dekorasyon: Göz kamaştıran, lüks detaylar için.

1. Sarayın şaşaası herkesi büyülemişti.
2. Onun gösterişli kıyafeti etrafa şaşaa saçıyordu.
3. Şehrin gece manzarasında ışıkların şaşaası göz kamaştırıyordu.