Tohum gen bankaları, bitki genetik kaynaklarının (BGK) doğal yaşam alanları dışında (ex-situ) muhafaza edildiği teknik bir tesistir. Bu tesisler, tohumların düşük nem içeriğine kadar kurutularak canlılıklarını kaybetmeden düşük sıcaklıklarda uzun süreli depolandığı yerlerdir. Bitki genetik kaynakları, gıda ve beslenme güvenliğinin sağlanması, tarımsal üretim sistemlerinin dayanıklılığının artırılması ve iklim değişikliği gibi gelecekteki çevresel koşullara uyum sağlanması açısından bir kaynak teşkil eder. Tohum bankaları, bu kaynakların korunması için benimsenen ex-situ yaklaşımlar arasında en yaygın olanıdır.

Temsili Tohum Bankası (Yapay Zeka İle Oluşturulmuştur)
Türkiye'de bitki genetik kaynaklarının toplanması ve korunmasına yönelik çalışmalar 1920'li yıllarda, ülkenin gıda ihtiyacını karşılamak amacıyla başlatılmıştır. Bu dönemde, 1925 yılında Eskişehir'de Islah-ı Büzûr adıyla Sazova Tohum Islah İstasyonu kurulmuştur. Ziraat mühendisi Mirza Gökgöl, 1925-1950 yılları arasında Türkiye'nin çeşitli bölgelerinden buğday başta olmak üzere tahıl tohumları toplamıştır. Gökgöl, topladığı binlerce buğday örneğini karakterize ederek 18.000'in üzerinde farklı tip ve 256 yeni buğday varyetesi belirlemiş ve bu çalışmalarını "Türkiye Buğdayları" adlı eserde yayımlamıştır.
Bitki genetik kaynaklarının sistematik olarak toplanması ve bilimsel yöntemlerle muhafazası, 1960'lı yıllarda Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (UN/FAO) ile yapılan bir anlaşma çerçevesinde başlamıştır. Bu kapsamda 1964 yılında kurulan Bitki Araştırma ve İntrodüksiyon Merkezi, daha sonra Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü (ETAE) adını almıştır. Türkiye'nin uluslararası standartlardaki ilk tohum gen bankası, 1972 yılında ETAE bünyesinde kurulmuştur. Bu kurum, Ulusal Tohum Gen Bankası (UTGB) olarak faaliyet göstermektedir.
1988 yılında, ETAE'deki koleksiyonların güvenlik yedeğini oluşturmak amacıyla Ankara'da Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü bünyesinde ikinci bir gen bankası kurulmuştur. Bu tesis, 2 Mart 2010 tarihinde yeni binasına taşınarak Türkiye Tohum Gen Bankası (TTGB) adıyla faaliyetlerine devam etmiştir. Her iki tohum gen bankası, koleksiyonlarındaki materyallerin emniyet yedeklerini karşılıklı olarak birbirlerinde muhafaza etmektedir. 1976 yılında ise Türkiye'nin bitki genetik kaynakları çalışmalarını koordine etmek amacıyla Ulusal Bitki Genetik Kaynakları Araştırma Projesi düzenlenmiştir.
Bitki genetik kaynaklarının korunmasında birbirini tamamlayan iki temel yaklaşım bulunmaktadır: in-situ (yerinde) koruma ve ex-situ (yer dışında) koruma.
Genetik kaynakların bulundukları doğal yaşam ortamlarında korunması yöntemidir. Bu yaklaşım, bitki popülasyonlarının doğal ekosistemlerindeki evrimsel süreçlerinin devam etmesini sağlar.
Hedef bitki türlerinin doğal yaşam alanları dışındaki ortamlarda muhafaza edilmesidir. Bu yöntem, genetik materyalin kontrol altında ve güvenli bir şekilde saklanmasına olanak tanır. Başlıca ex-situ muhafaza teknikleri şunlardır:
En yaygın kullanılan ex-situ tekniktir. Özellikle kurutulmaya ve düşük sıcaklıkta depolanmaya dayanıklı olan ortodoks tohumlu bitki türleri için uygundur. Tohumlar, nem içerikleri %5-6 seviyesine düşürüldükten sonra -18°C veya -20°C gibi sıcaklıklarda uzun süreli depolanır. Bu yöntem, az yer kaplaması, düşük iş gücü gerektirmesi ve çok sayıda örneği ekonomik bir maliyetle muhafaza etme kapasitesi gibi avantajlara sahiptir. Ancak tohumları kurutmaya ve dondurmaya duyarlı olan rekalsitrant (inatçı) tohumlu bitkiler için uygun değildir.
Meyve ve bağ gibi vejetatif yolla çoğaltılan çok yıllık bitkiler ile tohumla saklanması zor olan türlerin canlı koleksiyonlar hâlinde arazide korunmasıdır. Bu yöntem, materyalin araştırma ve ıslah çalışmalarında değerlendirilmesini kolaylaştırır. Bununla birlikte, geniş arazi gerektirmesi, yüksek bakım maliyeti, hastalık ve zararlılara karşı hassasiyeti ve iklim koşullarından etkilenmesi gibi kısıtlılıklara sahiptir.
Bitki dokularının veya hücrelerinin laboratuvar ortamında, yavaş büyüme koşullarında saklanmasıdır. Bu teknik, araştırma için kullanım kolaylığı sağlar ancak yüksek bakım maliyeti nedeniyle uzun süreli koruma için daha az tercih edilir.
Bitki materyallerinin (tohum, meristem, embriyo vb.) sıvı azot içinde (-196°C) veya azotun buhar fazında (-130°C ile -196°C arasında) dondurularak saklandığı bir yöntemdir. Bu ultra soğuk koşullar, tüm metabolik süreçleri durdurarak materyalin çok uzun süreler boyunca bozulmadan kalmasını sağlar. Sınırlı alan gerektirmesi ve düzenli yenileme ihtiyacının olmaması nedeniyle maliyet etkin bir yöntemdir ancak her tür için özel protokollerin geliştirilmesi gerekir.
Özellikle ıslah programlarında, farklı zamanlarda çiçeklenen bitkiler arasında melezleme yapmak amacıyla polenlerin saklanmasıdır. Bu yöntemle sadece babadan gelen nükleer genler korunmuş olur ve birçok türün poleni uzun süre depolanamaz.
Genetik bilginin DNA formunda saklandığı, gelişmekte olan bir tekniktir. Etkili ve uzun vadeli bir yöntem olmakla birlikte, izole edilen DNA'nın yeniden canlı bir bitkiye aktarılmasıyla ilgili teknik zorluklar bulunmaktadır.
Gen bankaları, genetik materyalin güvenli bir şekilde muhafaza edildiği, kataloglandığı ve bilim insanları ile bitki ıslahçılarının kullanımına sunulduğu tesislerdir. Başlıca işlevleri şunlardır:
Ulusal Tohum Gen Bankası (UTGB), Türkiye florasına ait bitki genetik çeşitliliğini koruma misyonunu yürütmektedir. 2024 yılı itibarıyla UTGB koleksiyonu, yaklaşık 3.090 türe ait 55.000'den fazla materyal içermektedir.【1】 Koleksiyonun biyolojik durumuna göre dağılımı şu şekildedir:
%67'si yerel çeşitler,
%32'si kültür bitkilerinin yabani akrabaları ve doğal floradan toplanan diğer türler,
%1'i ise modern (tescilli) çeşitler【2】 .
Koleksiyon bitki gruplarına göre incelendiğinde, 12.667 adet örnekle tahıllar ilk sırada yer almaktadır. Tahılları sırasıyla sebzeler (11.340 adet), yemeklik dane baklagiller (9.983 adet) ve yem bitkileri (9.057 adet) takip etmektedir. Tahıllar içinde en büyük pay %47 ile buğday (Triticum sp.) türlerine aittir【3】 .
UTGB'nin işleyişi şu temel faaliyetleri içerir:
[1]
Lerzan Gül Aykas, Erdinç Oğur, Neşe Adanacıoğlu, Kader Kurşun Kırcı, Selay Doğan, Soner Meşrefoğlu, Seza Noyan, Tefik Taylan, Nayif Deniz ve Evren Yılmaz, “Bitki Genetik Kaynaklarının Ex Situ Muhafazasında Tohum Gen Bankalarının Önemi ve Ulusal Tohum Gen Bankası,” Anadolu Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi 34, özel sayı (Mayıs 2024): 1, erişim 24 Ekim 2025, https://doi.org/10.18615/anadolu.1451161
[2]
Aykas vd., “Bitki Genetik Kaynaklarının Ex Situ Muhafazasında Tohum Gen Bankalarının Önemi ve Ulusal Tohum Gen Bankası,” 6. erişim 24 Ekim 2025, https://doi.org/10.18615/anadolu.1451161
[3]
Aykas vd., “Bitki Genetik Kaynaklarının Ex Situ Muhafazasında Tohum Gen Bankalarının Önemi ve Ulusal Tohum Gen Bankası,” 6. erişim 24 Ekim 2025, https://doi.org/10.18615/anadolu.1451161
Henüz Tartışma Girilmemiştir
"Tohum Gen Bankaları" maddesi için tartışma başlatın
Tarihsel Gelişim
Kuramsal Yaklaşımlar ve Muhafaza Yöntemleri
In-situ (Yerinde) Koruma
Ex-situ (Yer Dışında) Koruma
Tohum Bankaları
Arazi Gen Bankaları
In Vitro Muhafaza
Kryobanka (Dondurarak Saklama)
Polen Muhafazası
DNA Bankası
Uygulama Alanları ve İşlevi
Ulusal Tohum Gen Bankası (UTGB) Koleksiyonu ve İşleyişi
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.