Köken

Arapça yed (el) ve emîn (güvenilir kimse) sözcüklerinin birleşiminden oluşan yed-i emîn tamlamasından Türkçeye geçmiştir. Bu ifade “güvenilir el” anlamına gelir.

Kullanım Alanları

• Hukukî anlamda: Mahkeme kararı veya taraflar arasındaki anlaşma ile bir malın geçici olarak korunması için teslim edildiği güvenilir kişi ya da kurum anlamında kullanılır.
• İcra ve haciz işlemlerinde: Uyuşmazlık konusu malın geçici olarak tutulduğu kişi veya yer için kullanılır.
• Resmî belgelerde: Taşınır ya da taşınmaz malların emanet durumu ifade edilirken teknik terim olarak geçer.
• Ticari ve borç ilişkilerinde: Alacak-verecek davaları ya da ortaklık sorunlarında, malın tarafsız bir kişi tarafından tutulması anlamında kullanılır.
• Mecazî anlamda: “Güvenilir kimse, emanet ehli kişi” anlamında halk arasında veya deyimlerde geçebilir.