Zembil

Zembil kelimesi, Türkçeye Farsçadaki zanbīl (زنبیل) sözcüğünden geçmiştir ve temel anlamı “sepet”tir. Farsça biçim, daha eski bir kaynak olan Akatça zabbīlu kelimesinden alıntıdır; bu kelime de “sepet” ya da “taşıma aracı” anlamına gelir. Zabbīlu, Akatçadaki zabālu fiilinden türetilmiştir; bu fiil “taşımak” anlamındadır. Böylece zembil, etimolojik olarak “taşımaya yarayan nesne” anlamını taşır. Bu köken zinciri, özellikle Mezopotamya ve İran kültür alanlarının taşıma araçlarıyla ilgili kelime dağarcığının Türkçeye yansımasını ortaya koyar.

• Geleneksel eşya: Özellikle kırsal bölgelerde el örgüsüyle yapılan, saplı, hafif taşıma sepetlerini tanımlamak için kullanılır.
• Gündelik dil: “Zembille inmek” deyimiyle mecazî bir kullanım kazanmış ve beklenmedik biçimde bir yere gelmek anlamında yerleşmiştir.
• El sanatları ve kültürel miras: Sepetçilik geleneği içinde yer alan “zembil” yapımı, kültürel zanaat literatüründe de geçer.