ENES b. MÂLİK

Enes b. Mâlik, Hz. Peygamber’in en yakın arkadaşlarından biriydi. Henüz 10 yaşında, zeki ve meraklı bir çocukken Medine’de Hz. Peygamber’in hizmetine girdi. Onunla geçirdiği yıllar boyunca hem oyun oynadı hem de İslam’ı öğrenip öğretti. Enes’in hikâyesi, öğrenmenin ve iyi bir insan olmanın ne kadar güzel olduğunu gösteriyor!

Enes b. Mâlik, 612 yılında Medine’de doğdu. Hazrec kabilesinden olan Enes’in annesi Ümmü Süleym, İslam’ı erken kabul edenlerden biriydi. Enes, annesi tarafından Hz. Peygamber’in yanına götürüldü ve onun evinde yardım etmeye başladı. Hz. Peygamber, ona “Ebû Hamza” lakabını verdi; bu, Enes’in topladığı ekşi bir bakla türünden geliyordu. Enes, okur yazar, zeki ve neşeli bir çocuktu.

Enes, Hz. Peygamber’le birlikte birçok önemli olaya katıldı. Hudeybiye Antlaşması, Mekke’nin fethi ve Vedâ haccı gibi büyük anlarda onun yanındaydı. Bedir Savaşı’nda yaşı küçük olduğu için savaşamadı, ama yine de Hz. Peygamber’den ayrılmadı.

Bir gün, çocukken bir tavşan yakaladı ve bunu üvey babası Ebû Talha’ya götürdü. Tavşanı pişirip Hz. Peygamber’e ikram ettiler!

Hz. Peygamber, Enes’e her zaman çok nazikti. Enes bir hata yapsa bile onu azarlamaz, “Bırakın çocuğu, o Allah’ın dilediğini yapar,” derdi. Bu, Enes’e sevgiyle davranmanın önemini öğretti.

Enes, Hz. Peygamber’den öğrendiklerini ömrü boyunca insanlara aktardı. Onun anlattığı hadisler, yani Hz. Peygamber’in sözleri, bugün bile çok kıymetli. Enes, 100 yıldan fazla yaşadı ve Basra’da insanlara İslam’ı öğretti. Öğrendiklerini defterlere yazardı ve öğrencilerine gösterirdi. Her zaman doğruyu söylemeye dikkat eder, “Acaba yanlış mı söyledim?” diye düşünürdü. Hz. Peygamber, Enes için uzun ömür ve bereket duası etti; gerçekten de Enes’in bahçesindeki ağaçlar yılda iki kez meyve verdi!

^{(Görsel yapay zeka ile oluşturulmuştur.)}

Hz. Peygamber’in vefatından sonra Enes, Basra’ya yerleşti ve orada İslam’ı öğretmeye devam etti. 103 yaşında, 711-712 yıllarında vefat etti. Enes, Hz. Peygamber’e ait bir çubuk ve bir saç telini hep yanında taşıdı. Öldüğünde, vasiyeti üzerine bunlar onunla gömüldü. Enes’in hayatı, sadakatin ve öğrenmenin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor.