Üzüm Üzüme Baka Baka Kararır
Üzüm üzüme bakarak nasıl renk değiştirir hiç düşündün mü? Veya insan insana bakınca da renk değiştirir, kararır mı? Cevabın hayırsa okumaya devam et!
"Üzüm üzüme baka baka kararır" cümlesi her zaman bir arada bulunan, birlikte gülen, oynayan, arkadaşlık eden insanların huylarının zamanla birbirine benzeyeceğini anlatan bir atasözüdür.
Günlük hayatta, insanların birbirlerine karşı olan davranışlarının, sözlerinin ve beraber edindikleri alışkanlıkların onları birbirine benzetebileceğini ifade eder.
Bu Atasözü Ne Anlama Gelir?
İnsanlar, beraber vakit geçirdikleri dostlarının veya tanıdıklarının önce konuşmasından, hareketlerinden, davranışlarından daha sonra düşüncelerinden ve huylarından etkilenmeye başlar. Mesela iki arkadaş düşünelim. Bunlar sürekli beraber oyunlar oynayıp yemek yiyor, kitap okuyup boyama yapıyorlar. Biri diğerine göre daha pratik ve hızlı; biri daha yavaş ve ayrıntılara önem veren birisi. Zaman geçtikçe yavaş olan daha pratik birisine dönüşürken, pratik ve hızlı hareket eden kişi de ayrıntılara dikkat eden birisine dönüşebilir.
Bu durum her zaman olumlu anlamda olmaz. Bazen kötü arkadaşlıklar, kötü huylar edinmeye sebep olabilir. Mesela sürekli argo ve kaba sözler kullanan bir arkadaş, temiz ve güzel sözlerle kendini ifade eden biri ile arkadaş olursa; o kişiyi olumsuz yönde etkileyebilir.
Peki Bu Atasözü Nereden Geliyor?
Atalarımızdan bugüne ağızdan ağıza söylenerek gelmiş, kısa ve öz, ders niteliğinde anlamlar barındıran sözlere atasözü deriz. "Üzüm üzüme baka baka kararır" atasözü de, tıpkı diğerleri gibi ilk olarak bir gözlem sonucunda söylenmiştir. Türk halkı üzümlerin bağda beraber olgunlaşmasından yola çıkarak, insanların da bir arada olduklarında birbirlerinden etkilendiğini fark ederek bu sözü kullanmaya başlamıştır.
Günlük Hayatta Nasıl Kullanılır?
Bu atasözü günlük hayatta bir arkadaşımızla, kardeşimizle, ailemizle beraber vakit geçirirken veya etkinlik yaparken, birbirimize benzer davranışlar sergilemeye başladığımızı fark ettiğimizde kullanabileceğimiz bir sözdür. Bazen espri amacıyla, bazen ciddi anlamda bu atasözünü kullanabiliriz.
