Şivekâr

Genel Kültür

+2 More

Quote

Cilveli."Onun şivekâr edası sohbetlere ayrı bir renk katıyordu."

Adjective

İşaret Dili

Köken
Şivekâr kelimesi, Farsça şīve (شیوه) “tarz, üslup, eda, işve” sözcüğünden türemiş olup, bu köke eklenen -kâr (yapan, eden) ekiyle “tarz sahibi, nazlı, edalı” anlamını kazanmıştır. Osmanlıca kullanımında hem davranış hem de konuşma biçimini nitelemek için kullanılmıştır.
Kullanım Alanları
Tarihi ve edebi metinlerde: “Nazlı, edalı, üsluplu kadın” anlamında.
Dilbilim bağlamında: “Şiveye dair, ağız özelliği taşıyan” anlamında.
Modern kullanımda: Eskimiş ve edebi bir sözcük olup, daha çok şiir, klasik metinler ya da konuşma tarzını yansıtan edebi tanımlarda kullanılı.

Bibliographies

“Şive”. Nişanyan Etimolojik Sözlük. Erişim tarihi: 28 Haziran 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/şive.

“Şivekâr”. Türk Dil Kurumu. Güncel Türkçe Sözlük. Erişim tarihi: 28 Haziran 2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=%C5%9Fivekar.