2026 İsrail Genel Seçimleri

2026 İsrail Genel Seçimleri, İsrail parlamentosu Knesset'in 120 üyesini belirlemek amacıyla 27 Ekim 2026 tarihinde yapılması planlanan 26. Knesset seçimleridir. Seçimler, 25. Knesset'in 17 Temmuz 2026'da feshedilmesinin ardından planlanmıştır.^【1】 Ülkenin tek seçim bölgesi kabul edildiği nispi temsil sistemiyle yapılacak seçimlerde seçmenler aday listelerine oy verecek, %3,25'lik seçim barajını aşan listeler sandalye kazanacaktır. Seçimler, 7 Ekim 2023'ten sonra İsrail’in Gazze’ye yönelik geniş çaplı saldırıları ve işgalinin başlamasının ardından yapılacak ilk genel seçimdir. Seçimler ayrıca 1988'den bu yana ilk kez kanunla belirlenen asıl tarihinde gerçekleştirilecektir.^【2】 Başbakan Binyamin Netanyahu liderliğindeki hükümet bloku ile eski Genelkurmay Başkanı Gadi Eisenkot'un öne çıktığı muhalefet bloku arasındaki siyasi rekabet yoğunlaşmış; seçim öncesinde yayımlanan kamuoyu yoklamaları, hiçbir blokun hükümet kurmak için gereken 61 sandalyeye ulaşamadığını göstermiştir.^【3】

İsrail'de seçimlerin genel çerçevesi Temel Kanun: Knesset'in 4. maddesinde belirlenmiştir. Söz konusu madde, "Knesset, Knesset Seçim Kanunu'na uygun olarak genel, ulusal, doğrudan, eşit, gizli ve nispi seçimlerle seçilir; bu madde Knesset üyelerinin çoğunluğu olmaksızın değiştirilemez." hükmünü içermektedir.

Maddenin değiştirilebilmesi için Knesset'teki üç okumanın her birinde en az 61 milletvekilinin oyu gerekmektedir. Seçim sürecini düzenleyen başlıca mevzuat arasında Temel Kanun: Knesset (1958), Knesset Seçim Kanunu (Konsolide Metin) 5729–1969, Siyasi Partiler Kanunu 5752–1992 ve Knesset Seçimleri Yönetmeliği 5733–1973 yer almaktadır. Siyasi Partiler Kanunu uyarınca yalnızca usulüne uygun olarak kayıtlı partiler ya da ortak liste oluşturan kayıtlı partiler seçimlere aday listesi sunabilmektedir.^【4】

Knesset'in görev süresi dört yıldır. Genel seçimler, görev süresinin sona erdiği yılın İbrani takvimindeki Heşvan ayının üçüncü salı günü yapılmaktadır. Bir önceki İbrani yılının artık yıl olması durumunda seçim tarihi aynı ayın ilk salı gününe alınmaktadır.

Knesset, en az 61 milletvekilinin oyuyla kabul edilen bir kanunla görev süresi dolmadan feshedilebilmektedir. Hükümetin kurulamaması, devlet bütçesinin yasal süre içinde kabul edilmemesi veya başbakanın cumhurbaşkanının onayıyla Knesset'in feshedilmesini talep etmesi ve alternatif bir hükümetin kurulamaması gibi durumlarda da erken seçim yapılabilmektedir. Olağanüstü koşullarda ise Knesset'in görev süresi, en az 80 milletvekilinin desteğiyle uzatılabilmektedir.^【5】

Temel Kanun: Hükümet’in 30(b) maddesine göre, görevden ayrılan hükümet, yeni hükümet kurulana kadar görevlerini sürdürmektedir. Bu süreçte görevdeki hükümet, İbranice memshelet maavar olarak adlandırılan geçiş hükümeti statüsünde faaliyet göstermektedir.^【6】

Seçimlerde ülkenin tamamı tek seçim bölgesi kabul edilmektedir. Seçmenler başbakana ya da tek tek milletvekili adaylarına değil, partilerin önceden sıraladığı kapalı listelere oy vermektedir.

Partiler, adaylarının sıralamasını ön seçimler, parti kurulları veya parti liderlerinin tercihleri doğrultusunda belirlemektedir. Bir parti on sandalye kazandığında, aday listesinin ilk on sırasında yer alan isimler Knesset’e girmektedir. Ayrıca birden fazla parti, seçimlere ortak bir aday listesi ile katılabilmektedir.^【7】

18 yaşını dolduran ve seçmen kütüğüne kayıtlı olan her İsrail vatandaşı oy kullanma hakkına sahipken, 21 yaşını dolduran vatandaşlar milletvekili adayı olabilmektedir.^【8】 Seçmenlerin oy kullanabilmesi için sandık kurulu karşısında kimliklerini İsrail kimlik kartı, geçerli sürücü belgesi, geçerli pasaport, İsrail Savunma Kuvvetleri tarafından verilen askeri kimlik veya Knesset üyeliği kimliğiyle kanıtlaması gerekmektedir.

İsrail’de genel olarak yurt dışından veya posta yoluyla oy kullanma uygulaması bulunmamaktadır. Seçmenlerin oylarını kullanmak için seçim günü kendilerine tahsis edilen sandıkta bizzat bulunmaları gerekmektedir. Engelli kişiler ve mevzuatta belirtilen diğer gruplar için özel sandıklar kurulmaktadır.^【9】 Yurt dışında oy kullanma hakkı ise diplomatlar, diplomatik temsilcilik çalışanları ve bunların aile üyeleriyle sınırlıdır. Bu kapsamdaki seçmenler için İsrail’in yurt dışındaki temsilciliklerinde oy verme işlemleri 15 Ekim 2026 tarihinde başlamıştır.^【10】

Seçim günü İsrail'de resmi tatildir. Sandıkların büyük bölümü yerel saatle 07.00'de açılacak ve 22.00'ye kadar oy verme işlemine açık kalacaktır. Siyasi partilerin seçim kampanyası sandıklar kapanana kadar sürecektir.^【11】 Bir önceki seçimde (2022) katılım oranı %70,63 olmuştur.^【12】

Bir listenin Knesset'te temsil edilebilmesi için geçerli oyların en az %3,25'ini alması gerekmektedir. Seçim barajı 13. Knesset seçimlerine kadar %1 olarak uygulanmış, 13. Knesset seçimlerinde %1,5'e, 17. Knesset seçimleri öncesinde %2'ye yükseltilmiş, Mart 2014'te ise %3,25'e çıkarılmıştır. Bu oran 26. Knesset seçimlerinde de geçerlidir.^【13】

Baraj, bir partinin kazanabileceği en düşük sandalye sayısını dört olarak belirlemektedir. Önceki seçimdeki katılım oranı esas alındığında 2026'da barajın yaklaşık 165.000–170.000 oya karşılık gelmesi öngörülmüştür. Barajı aşamayan listelere verilen oylar başka bir listeye aktarılmamakta ve sandalye dağılımı dışında kalmaktadır. 2022 seçimlerinde yaklaşık 417.000 oy (toplam oyların yaklaşık %9'u) barajı aşamayan partilere verildiği için değerlendirme dışı kalmıştır. Nisan 2019'da Naftali Bennett'in Yeni Sağ (New Right) partisi oyların %3,22'sini, 2022'de Meretz ise %3,16'sını alarak baraj altında kalmıştır; 2022'de Balad da barajı az farkla geçememiştir.^【14】

Sandalye dağılımı, Knesset Seçim Kanunu’nun 81–83. maddelerinde düzenlenmektedir. Seçim barajını aşan listelerin toplam geçerli oy sayısı 120’ye bölünerek bir sandalye için gereken oy sayısı (bölen) hesaplanmaktadır. Kanun’un 81. maddesine göre, sandalye dağılımına katılmaya hak kazanan her listeye, geçerli oylarının bölen sayısına bölünmesiyle elde edilen tam sayı kadar sandalye verilmektedir.^【15】

İlk dağıtımın ardından kalan sandalyeler, Knesset üyeleri Yohanan Bader ve Avraham Ofer’in adını taşıyan Bader-Ofer yöntemiyle dağıtılmaktadır. Uluslararası alanda Jefferson yöntemi olarak bilinen bu sistemde, partilerin sandalye dağılımındaki payları kalan oylar da dikkate alınarak hesaplanmaktadır.^【16】 Partiler, seçimden önce artık oy anlaşmaları imzalayarak oylarını sandalye dağılımında birlikte değerlendirebilmektedir. Bu anlaşmaların uygulanabilmesi için her iki listenin de seçim barajını ayrı ayrı aşması gerekmektedir. Anlaşma, listelerden birinin en fazla bir ek sandalye kazanmasını sağlayabilmektedir.^【17】

16 Ekim 2026 olarak belirlenen son başvuru tarihine kadar sunulan artık oy anlaşmaları şunlardır:

• Likud – Dini Siyonizm
• Şas – Birleşik Tevrat Yahudiliği
• Yashar – Demokratlar
• İsrail Evimiz – Birlikte (Beyahad)
• Raam – Ortak Liste

İtamar Ben-Gvir’in liderliğindeki Otzma Yehudit, Yedekler–Ekonomi Partisi ve Amha Yisrael, belirlenen süre içinde bir artık oy anlaşması açıklamamıştır.^【18】

İsrail'de başbakan doğrudan halk tarafından seçilmemektedir. Başbakanlık görevini, Knesset'te güvenoyu alabilecek bir hükümet kurmayı başaran kişi üstlenmektedir.^【19】 1949'daki ilk parlamento seçimlerinden bu yana hiçbir parti tek başına 61 sandalyelik çoğunluğu elde edememiş, İsrail'deki tüm hükümetler koalisyon hükümeti olarak kurulmuştur.^【20】 Koalisyon anlaşmaları genellikle hükümete destek karşılığında bakanlıkların paylaşılmasını ve belirli politika hedefleri üzerinde uzlaşılmasını içermektedir.^【21】 Seçim sonrası hükümet kurma süreci aşağıdaki aşamalardan oluşmaktadır:^【22】

Seçim sonucundan bağımsız olarak Netanyahu, yeni hükümet yemin edinceye kadar geçici başbakan olarak görevini sürdürecektir.^【23】 Birinci sıradaki partinin hükümeti kuramadığı örnekler de bulunmaktadır. 2021 seçimlerinde Likud 30 sandalye kazanmasına rağmen 61'e ulaşamamış, yalnızca yedi sandalyesi bulunan partinin lideri Naftali Bennett başbakan olmuştur.^【24】

İşçi Partisi’nin öncülü Mapai, İsrail’in kuruluşundan sonraki ilk otuz yılda siyasete hakim olmuş ancak iktidarını sürdürebilmek için dini partiler ve küçük siyasi partilerle koalisyonlar kurmuştur. 1977 seçimleri, Menahem Begin liderliğindeki Likud’un yaklaşık otuz yıllık İşçi Partisi iktidarına son vermesiyle İsrail siyasetinde önemli bir dönüm noktası olmuştur.^【25】

1984 seçimlerinde hiçbir siyasi blokun tek başına hükümet kurabilecek çoğunluğa ulaşamaması üzerine Likud ile İşçi Partisi liderliğindeki Hizalanma (Alignment) arasında ulusal birlik hükümeti kurulmuştur. Anlaşma kapsamında Şimon Peres ve İzak Şamir başbakanlık görevini ikişer yıllık dönemlerle dönüşümlü olarak yürütmüştür.^【26】

İsrail 1996, 1999 ve 2001 yıllarında başbakanı doğrudan seçme uygulamasını denemiş; 1996'da Netanyahu, 1999'da Ehud Barak, 2001'de Ariel Şaron seçilmiştir. Bu sistem, koalisyonlara bağımlılığı ortadan kaldıramadığı ve parti yelpazesinin bölünmesine katkıda bulunduğu gerekçesiyle kaldırılmıştır.^【27】

İsrail, Nisan 2019 ile Kasım 2022 arasında rakip blokların hükümet kurmakta ya da hükümeti sürdürmekte zorlanması nedeniyle beş genel seçim yapmıştır. 27 Ekim 2026 seçimleri 2019'dan bu yana yapılan altıncı genel seçim olup 38 yıl aradan sonra Knesset'in tam görev süresinin doğal bitişinde yapılan ilk seçim olacaktır.^【28】

^{Nisan 2019 ile Kasım 2022 arasında yapılan seçimler ve sonuçları【29】}

2020'de Netanyahu ile Gantz arasında kurulan dönüşümlü hükümet, Gantz başbakanlığı devralmadan dağılmıştır. 2021'de Bennett ve Lapid, sağ, merkez ve sol partilerin yanı sıra İsrail vatandaşı Filistinlileri temsil eden Raam'ı da kapsayan bir koalisyon kurmuş; Bennett'in ardından 2022'de parlamentonun feshedilmesiyle başbakanlığı Lapid devralmıştır.^【30】

Kasım 2022 seçimlerinde 32 sandalyeyle birinci parti olan Likud; ultra-Ortodoks Şas ve Birleşik Tevrat Yahudiliği ile Dini Siyonizm ve Otzma Yehudit partilerinin ortak listesi olan Dini Siyonizm ittifakıyla 64 sandalyelik bir koalisyon kurmuştur. Bu hükümet, İsrail tarihinin en sağcı hükümeti olarak değerlendirilmiştir. Dini Siyonizm lideri Bezalel Smotrich maliye bakanlığının yanı sıra işgal altındaki Batı Şeria'da yerleşim planlaması dâhil sivil işler üzerinde yetki almış; Otzma Yehudit lideri İtamar Ben-Gvir ise polisten sorumlu ulusal güvenlik bakanı olmuştur.^【31】

Koalisyonun yapısı dönem içinde birçok kez değişmiştir. Benny Gantz'ın Ulusal Birlik ittifakı 7 Ekim 2023'ten sonra hükümete katılmış ve Haziran 2024'te ayrılmış; Gideon Saar'ın Yeni Umut partisi aynı yılın eylül ayında koalisyona dâhil olmuştur. Otzma Yehudit, Gazze'deki ateşkes nedeniyle Ocak 2025'te hükümetten çekilmiş ve iki ay sonra geri dönmüştür.

Temmuz 2025'te Birleşik Tevrat Yahudiliği, ultra-Ortodoks erkeklerin askerlikten muafiyetine ilişkin yasa tasarısının ilerlememesi üzerine koalisyondan ayrılmış; Şas ise aynı dönemde bakanlarını hükümetten çekmekle birlikte koalisyonda kalmıştır.^【32】

Knesset’in feshedildiği sırada Netanyahu liderliğindeki koalisyon, 120 sandalyenin 60’ına sahiptir. Yeni Umut partisinin bu seçimde Likud ile birleşmesi kararlaştırılmıştır. Fesih döneminde muhalefet bloku 59 sandalyeye sahipken Noam partisinin tek sandalyesi bağımsız konumdadır.^【33】

Ultra-Ortodoks bir hizip, Mayıs 2026'da askerlik muafiyeti sağlayan bir yasanın çıkarılması yönündeki koalisyon vaadinin yerine getirilmediğini gerekçe göstererek Netanyahu'yu artık ortak olarak görmediğini ve erken seçim isteyeceğini açıklamıştır.^【34】 Birleşik Tevrat Yahudiliği bu süreçte hükümete desteğini çekerek hükümetin düşmesi çağrısında bulunmuştur.^【35】 Koalisyon, süreci kontrol altında tutmak amacıyla 13 Mayıs 2026'da kendi fesih tasarısını sunmuştur. 20 Mayıs 2026'da Knesset'in feshine ilişkin tasarı ön okumada 110 kabul oyuyla, ret ve çekimser oy olmaksızın kabul edilmiştir.^【36】 Knesset, 17 Temmuz 2026'da feshedilmiş ve seçimler 27 Ekim 2026 tarihine planlanmıştır.^【37】

İsrail Merkez Seçim Komitesi, seçim hazırlıklarını Tel Aviv yakınlarındaki Şoham beldesinde bulunan lojistik merkezinde yürütmüştür. Komite yetkilileri, ülke genelinde 12 binin üzerinde seçim sandığının kurulacağını ve 100 binin üzerinde kişinin sandık başlarında görevlendirileceğini açıklamıştır. Seçim hazırlıkları için 650 milyon şekel bütçe ayrılmıştır. Seçmen sayısının kat kat üzerinde, 500 milyon oy pusulası basılmıştır. Yetkililer, yalnızca sınırlı sayıda oy pusulasının hem Arapça hem de İbranice olacağını belirtmiştir.^【38】

Partiler aday listelerini Eylül 2026 başında Merkez Seçim Komitesine sunmuş ve komiteye 38 aday listesi teslim edilmiştir. Listelerin, komitenin incelemesinin ardından 27 Eylül'de kesinleşmesi öngörülmüştür. Likud'un 35 adaylık listesinin ilk sıralarında Netanyahu'nun ardından Enerji Bakanı Eli Cohen, Knesset Başkanı Amir Ohana ve Adalet Bakanı Yariv Levin yer almıştır. İsrail Demokrasi Enstitüsü'nün (IDI) yaptığı ankete göre Yahudi İsraillilerin yüzde 70'i 2026 seçimlerinin dürüstlüğü konusunda endişe duyduğunu belirtmiştir.^【39】

İsrail Merkez Seçim Komitesine göre seçimlerde 18 yaş ve üzerindeki yaklaşık 7,3 milyon kişi oy kullanma hakkına sahiptir. Seçmen kütüğündeki kesin sayı 7.331.981'dir.^【40】 Kayıtlı seçmenlerin yaklaşık yüzde 17'sini Filistin asıllı vatandaşlar oluşturmaktadır.^【41】 İsrail vatandaşı Filistinliler ülke nüfusunun yaklaşık yüzde 20'sini oluşturmakla birlikte parlamentodaki temsilleri sınırlı kalmıştır.^【42】 Ultra-Ortodoks (Haredi) Yahudiler ise nüfusun yaklaşık yüzde 14'ünü oluşturmaktadır.^【43】

Gazze, işgal altındaki Batı Şeria ve işgal altındaki Doğu Kudüs'te yaşayan yaklaşık 3 milyon yetişkin Filistinli, sınırlarını, hareket serbestisini ve hukuki statülerini denetleyen hükümetin belirlenmesinde oy hakkına sahip değildir. Buna karşılık işgal altındaki Batı Şeria ve Doğu Kudüs'te yaşayan 750 binden fazla İsrailli yerleşimciden yetişkin olanlar oy kullanabilmektedir. Doğu Kudüs'teki Filistinlilerin çoğu İsrail vatandaşlığına değil, ikamet statüsüne sahiptir; bu kişiler Kudüs belediye meclisi seçimlerinde oy kullanabilmekte ancak Knesset seçimlerinde oy kullanamamaktadır. Yurt dışında yaşayan İsrail vatandaşlarının büyük bölümü de genel bir yurt dışı oy uygulaması bulunmadığından oy kullanamamaktadır.^【44】

Seçimlerde 38 parti ve ittifak, yüzde 3,25'lik barajı aşmak için yarışmaktadır.^【45】 Bu listelerden 13'ü en az bir ankette barajı geçmiştir. Partiler genel olarak Netanyahu yanlısı blok, muhalefet ("değişim") bloku, Arap partileri ve taraf belirtmeyen partiler olmak üzere dört grupta toplanmaktadır.^【46】

Bu blok, görevden ayrılan hükümette yer alan partilerden ve Netanyahu'yu destekleyeceğini açıklayan Amha Yisrael'den oluşmaktadır. Netanyahu'nun bloku oluşturan sağ partilerin birleşmesine yönelik beklentisi gerçekleşmemiştir.^【47】 2022'de Otzma Yehudit ile seçim ittifakı kuran Dini Siyonizm, bu seçimde Netanyahu'nun çağrılarına rağmen Otzma Yehudit'ten ayrı bir liste olarak yarışmaktadır.^【48】

26 Eylül 2026'da muhalefetin önde gelen beş lideri, Yair Lapid'in Tel Aviv'deki evinde bir araya gelerek saldırmazlık ve koordinasyon anlaşması imzalamıştır. Toplantıya Lapid'in yanı sıra Beyahad lideri Naftali Bennett, Yashar lideri Gadi Eisenkot, Demokratlar lideri Yair Golan ve İsrail Evimiz lideri Avigdor Liberman katılmıştır. Toplantının ardından yayımlanan ilkeler bildirgesinde liderler, "Aramızdaki ideolojik farklılıklara rağmen, onarım ve yeniden inşaya adanmış Siyonist ve devlet adamlığına yakışır bir hükümetin kurulması ortak ve en üst hedefimizdir." ifadelerine yer vermiştir.^【49】

Dört listeyi temsil eden beş lider, birbirlerine yönelik saldırıları durdurma taahhüdünde bulunmuş; seçmen katılımı, medya stratejisi ve hükümet hazırlığı alanlarında ortak ekipler kurmuştur. Liderlerin ortak ilkeleri arasında askerlik yükümlülüğünün genişletilmesi, 7 Ekim'e ilişkin devlet soruşturması, başbakanlık için görev süresi sınırı ve bir anayasa yer almaktadır. Muhalefet blokunu kimin yöneteceği sorusu seçim sonrasına bırakılmıştır.^【50】 Liberman, Eisenkot'u Netanyahu ile anlaşma arayışında olmakla suçlamıştır.^【51】

İsrail vatandaşı Filistinlileri temsil eden partiler seçimlere iki liste halinde katılmaktadır. Hadaş, Taal ve Belad, seçmen katılımını artırmak ve temsili güçlendirmek amacıyla ortak liste oluşturmuş; Mansur Abbas liderliğindeki Raam ise bu ittifaka katılmamıştır. 2015'te dört parti tarafından kurulan Ortak Liste 13 sandalye kazanmış, 2020'de rekor düzeyde 15 sandalyeye ulaşmış, ardından ortaya çıkan anlaşmazlıklar nedeniyle dağılmıştır. Bu partiler 25. Knesset'te toplam 10 sandalyeye sahiptir.^【52】

Başbakanlık yarışı fiilen Binyamin Netanyahu ile Gadi Eisenkot arasında geçmektedir.^【53】 İsrail'de başbakanlık için görev süresi sınırı bulunmamaktadır.

77 yaşındaki Binyamin Netanyahu, İsrail'in en uzun süre görev yapan başbakanıdır ve uzun yıllardır Likud'un liderliğini yürütmektedir.^【54】 Netanyahu 1996–1999, 2009–2021 yıllarında ve 2022'den bu yana olmak üzere toplam 19 yıl başbakanlık yapmıştır.

Netanyahu kampanyasını Gazze, Lübnan ve Suriye'deki askeri harekatlar, İran ile yaşanan savaş ve ABD Başkanı Donald Trump ile ilişkisi üzerine kurmuştur. Başbakan olduğu sürece Filistin devletinin kurulmasına karşı çıkmakta ve yarışı iki seçenekli bir tercih olarak sunmaktadır.

Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM), 2024 yılında savaş suçları ve insanlığa karşı suçlar iddiasıyla Netanyahu hakkında tutuklama kararı çıkarmıştır. Netanyahu, İsrail'de ise dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma ve rüşvet almakla suçlandığı davalarda yargılanmakta olup suçlamaları reddetmektedir.^【55】 Yolsuzluk davası 2020'de başlamış olup halen devam etmektedir.^【56】 İsrail Cumhurbaşkanı Isaac Herzog'un dava kapsamında, Netanyahu'nun siyasetten çekilmesini de içerebilecek bir itiraf pazarlığı sağlanmasına yönelik girişimi bulunmaktadır.^【57】

66 yaşındaki Gadi Eisenkot, Faslı Yahudi göçmen işçi sınıfı bir aileden gelmektedir. Kırk yıl boyunca İsrail ordusunda görev yapmış ve Genelkurmay Başkanlığına yükselmiştir.^【58】 Eisenkot, 2015–2019 yılları arasında Genelkurmay Başkanı olarak görev yapmıştır. Eisenkot, Hizbullah ve Hamas gibi gruplara karşı "orantısız güç" kullanılmasını ve sivil altyapının geniş çaplı tahribini içeren Dahiye Doktrini'nin mimarı olarak gösterilmektedir.^【59】

Eisenkot, 2022'de eski Savunma Bakanı Benny Gantz'ın Ulusal Birlik ittifakıyla siyasete girmiş ve Netanyahu'nun kurduğu savaş kabinesinde gözlemci olarak yer almıştır. Eisenkot, Haziran 2024'te Netanyahu'yu savaşı sona erdirecek bir stratejiden yoksun olmakla suçlayarak Gantz ile birlikte savaş kabinesinden ayrılmıştır.^【60】 Eisenkot, 2025'te Yashar (İbranice: dürüst, dosdoğru) partisini kurmuştur. Parti, profesyonel yönetim, ultra-Ortodokslar dahil herkes için askerlik ve 7 Ekim öncesindeki başarısızlıklara ilişkin devlet soruşturma komisyonu kurulmasını savunmaktadır.^【61】

Eisenkot, koalisyon ortaklarının İsrail'in Yahudi ve demokratik bir devlet olduğunu, askerliğin herkes için zorunlu olması gerektiğini ve Hamas'ın dağıtılması gerektiğini kabul etmesini şart koşmuştur. Eisenkot'un koalisyon kurması halinde Mizrahi kökenli ilk İsrail başbakanı olacağı belirtilmektedir.^【62】

Eski başbakanlar Naftali Bennett (2021–2022) ve Yair Lapid (Temmuz–Aralık 2022), Nisan 2026'da ortak liste kurduklarını duyurmuş; liste daha sonra Beyahad (Birlikte) adını almıştır. Partinin seçimi kazanması halinde başbakanlığı Bennett üstlenecektir. 54 yaşındaki Bennett, sağcı bir siyasetçidir; Filistin bağımsızlığına karşı çıkmakta ve işgal altındaki Batı Şeria'da işgalci yerleşim inşasını desteklemektedir. Bennett, 2013'te Knesset'e girmeden önce Netanyahu'nun özel kalem müdürlüğünü ve Batı Şeria'daki yerleşimlerin yerel yönetimlerini temsil eden Yeşa Konseyi'nin başkanlığını yapmıştır.^【63】

62 yaşındaki Lapid, merkezci Yeş Atid partisinin kurucusudur ve Knesset'teki muhalefet lideridir.^【64】 İki lider de ultra-Ortodoksların askerlik muafiyetine karşı çıkmakta ve 7 Ekim'e ilişkin bir soruşturma komisyonu kurulmasını taahhüt etmektedir.

68 yaşındaki Avigdor Liberman, sağcı Rusça konuşan göçmenleri temsil etmek amacıyla 1999'da İsrail Evimiz partisini kurmuştur.^【65】 Parti, İsrail'deki yaklaşık 1,5 milyon Rusça konuşan kişiden destek almaktadır; hiçbir seçimde üçüncülüğün üzerine çıkamamış ancak son on hükümetin yedisinde koalisyon ortağı olmuştur.^【66】 Liberman, Netanyahu'nun yönetiminde görev yapmayı ve ultra-Ortodoks partileri içeren ya da Arap partilerine dayanan bir koalisyona katılmayı reddetmiştir. Azınlık hükümetine de karşı çıkmaktadır.

64 yaşındaki emekli tümgeneral ve eski genelkurmay başkan yardımcısı Yair Golan, 2024'te İşçi Partisi ile Meretz'in birleşmesiyle kurulan Demokratlar partisinin lideridir. Golan, muhalefet blokunda Siyonist soldan gelen ve Filistinli partilerle çalışmaya açık olan tek liderdir.^【67】

Demokratlar, yargı reformuna karşı protestoların öncülüğünü yapmış ve Batı Şeria'nın ilhakına karşı çıkmıştır; partinin listesinde Arap aday Soumaya Bashir yer almaktadır.^【68】 Golan, Mayıs 2025'te düzenlediği basın toplantısında "aklı başında bir ülke hobi olarak bebek öldürmez" demiş, yoğun eleştiriler üzerine bu sözlerini geri almıştır.^【69】

50 yaşındaki İtamar Ben-Gvir, İsrail'in ulusal güvenlik bakanıdır ve ultra-milliyetçi Otzma Yehudit (Yahudi Gücü) partisinin lideridir. Ben-Gvir'in terör örgütünü desteklemek dahil birden fazla mahkumiyeti bulunmaktadır. Gençliğinde aşırı görüşleri nedeniyle ordu tarafından askere alınmamıştır. Ben-Gvir, Filistinlilerin İsrail, Gazze ve Batı Şeria'dan sürülmesini savunan haham Meir Kahane'nin takipçisi olmuştur.^【70】 2025'te Birleşik Krallık, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda ve Norveç, Batı Şeria'da Filistinlilere yönelik şiddeti tekrar tekrar kışkırttıkları gerekçesiyle Ben-Gvir ve Smotrich'e yaptırım uygulamıştır.^【71】

46 yaşındaki Bezalel Smotrich, maliye bakanıdır ve Dini Siyonizm partisinin lideridir. Smotrich, Yahudi dini hukukunun (halaha) uygulanmasını, yargı reformunu, Oslo Anlaşmaları'nın iptalini, Filistin Yönetimi'nin dağıtılmasını ve Gazze ile Batı Şeria'da İsrail yerleşimlerini savunmaktadır.^【72】

Ultra-Ortodoks toplum, büyük ölçüde İspanyol, Kuzey Afrika ve Orta Doğu kökenli Yahudilere dayanan Şas ile Orta ve Doğu Avrupa kökenli Yahudileri temsil eden Birleşik Tevrat Yahudiliği tarafından temsil edilmektedir. Bu partilerin temel hedefleri ultra-Ortodoks öğrencilerin askerlikten muaf tutulması, kalabalık ailelere sosyal yardım sağlanması ve kurumlarına yönelik devlet finansmanının korunmasıdır.^【73】

Şas'ın Knesset'teki başkanı 67 yaşındaki haham Aryeh Deri'dir. Birleşik Tevrat Yahudiliği, Hasidik Agudat Yisrael ile Litvak Degel HaTora'nın birliğinden oluşmakta olup Knesset'teki başkanı Yaakov Asher'dir.^【74】

Likud ve Otzma Yehudit, Arap partileri ve bazı adayların İsrail'in Yahudi ve demokratik bir devlet olarak varlığını reddettiği, İsrail'e karşı silahlı mücadeleyi desteklediği ya da ırkçılığı kışkırttığı iddiasıyla Merkez Seçim Komitesine başvurmuştur.

Merkez Seçim Komitesi, 23 Eylül 2026'da İsrail vatandaşı Filistinlileri temsil eden iki ana liste olan Ortak Liste ve Raam'ın yanı sıra Hadaş milletvekili Ofer Cassif ile Belad lideri Sami Ebu Şehade'nin seçimlere katılmasını yasaklamıştır.^【75】 Komite, Raam'ı ve ayrı bir oylamada Ortak Liste'yi 18'e karşı 5 oyla, Cassif'i 18'e karşı 5 oyla, Ebu Şehade'yi ise 31'e karşı 4 oyla seçimden men etmiştir.^【76】

Başsavcı Gali Baharav-Miara, delillerin kanuni eşiği karşılamadığı gerekçesiyle iki listenin ve Cassif'in seçimden men edilmesine karşı çıkmış, Ebu Şehade konusunda ise farklı bir tutum almıştır. Ebu Şehade'ye yönelik başvuru, büyük ölçüde 8 Ekim 2023'te Arab 48 internet sitesinde yayımlanan ve saldırıyı "askeri, siyasi ve stratejik açıdan önemli bir tarihi olay" olarak nitelendiren makalesine dayanmıştır.

Başsavcı, makalenin ifadelerinin silahlı mücadeleye destek anlamına gelebileceğini ileri sürmüştür. Ebu Şehade ise X'teki açıklamasında silahlı mücadeleye karşı olduğunu ve "barış, adalet ve eşitlik için siyasi ve sivil bir mücadeleyi" desteklediğini belirtmiştir.^【77】

Muhalefetteki Demokratlar partisinin lideri Yair Golan, Ebu Şehade'nin seçimden men edilmesini desteklemiş ve "Yahudi-Arap ortaklığı isteyen kişi bu şekilde konuşmaz, nokta." demiştir. Golan, silahlı mücadeleye ya da sivillere zarar verilmesine tanınacak her türlü meşruiyeti "kırmızı çizgi" olarak nitelendirmiştir. Cassif ise komitenin kararını İsrail'deki "demokrasi kalıntılarının tabutuna çakılan bir çivi daha" olarak tanımlamış ve kendisinin ve Ortak Liste'nin bir sonraki Knesset'te yer alacağını söylemiştir.^【78】

Ben-Gvir'in Otzma Yehudit ve Smotrich'in Dini Siyonizm partilerinin seçimden men edilmesi talebiyle de başvurular yapılmış, Merkez Seçim Komitesi bu başvuruları reddetmiştir. Başsavcı Baharav-Miara, aşırı sağ partilerin seçimden men edilmesine yönelik girişimlerin yeterli hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirtmiştir. Golan, Ben-Gvir'in de seçimden men edilmesini desteklediğini açıklamıştır.

Komitenin kararları, Filistinlilerin öncülüğündeki partiler seçimden dışlanırken bazıları uluslararası yaptırımlara tabi olan aşırı sağcı bakanların liderliğindeki partilerin oy pusulasında kalması nedeniyle çifte standart eleştirilerine konu olmuştur.^【79】 Ebu Şehade'yi temsil eden hukuk kuruluşu Adalah, bu sürece ilişkin açıklamasında "Bu sürecin tamamı, Filistinli vatandaşları ve onların parlamento temsilcilerini gayrimeşrulaştırmaya ve Filistinlilere yönelik ırkçılığı seçim propagandasına dönüştürmeye yönelik kasıtlı bir girişimdir." ifadelerini kullanmıştır.^【80】 Adalah, Filistinli adaylar seçimden men edilirken Filistinlilere yönelik şiddet çağrısında bulunan ve "soykırıma kışkırtma niteliğindeki" açıklamalar yapan aşırı sağcı İsrailli adayların yarışmasına izin verilmesini sorgulamıştır.^【81】

İsrail Yüksek Mahkemesi, Merkez Seçim Komitesinin kararlarına yönelik itirazları 1 Ekim 2026'da görüşmeye başlamıştır. Dokuz yargıçtan oluşan heyet, hukuk ekibine Hassan Jabareen'in başkanlık ettiği Ebu Şehade'yi dinlemiştir. Yüksek Mahkeme Başkanı Yitzhak Amit, Ebu Şehade'ye yargıçların çoğunluğunun adaylığının iptalinden yana olduğunu bildirmiş ve kendisine adaylıktan çekilmesi için ertesi güne kadar süre tanımıştır.^【82】

Ebu Şehade'nin seçimden men edilmesi için başvuruda bulunan Otzma Yehudit'in lideri Ben-Gvir, duruşmaya avukat cübbesiyle katılmış ve "Sami Ebu Şehade Knesset üyesi olamaz. Terör destekçisinin yeri Knesset değil, hapishanedir." demiştir. Ebu Şehade ise duruşmada sözlerinin "bağlamından koparılmış olduğunu" ve "şiddet eylemlerine tamamen karşı" olduğunu belirtmiştir.^【83】 Ebu Şehade, silahlı mücadeleyi desteklemediğini ancak makalesindeki bir paragrafın hatalı ifade edildiğini kabul etmiş ve amacının çatışmanın siyasi bir sürece taşınması çağrısında bulunmak olduğunu açıklamıştır.^【84】

Yüksek Mahkeme, 2 Ekim 2026'da Merkez Seçim Komitesinin Raam ve Ortak Liste'ye yönelik kararlarını, kararın seçimden men için gereken kanuni şartları karşılamadığı gerekçesiyle oy birliğiyle bozmuştur. Mahkeme, Cassif'in de 7'ye karşı 2 oyla yeniden seçimlere katılmasına hükmetmiştir.^【85】

Ebu Şehade, Yüksek Mahkeme'nin uyarısının ardından adaylığından çekilmiştir. Belad, kararın siyasi mücadelenin sonu anlamına gelmediğini ve Ebu Şehade'nin parti liderliğini sürdüreceğini açıklamıştır.^【86】 Parti, gönüllü çekilme yerine mahkeme kararıyla gerçekleşecek bir dışlamanın Arap adayların dışlanmasına ilişkin bir emsal oluşturacağını ve bunun "ülkenin siyasi ve parlamento hayatı için ağır sonuçları" olacağını belirtmiştir.^【87】

Ebu Şehade, adaylıktan çekilmesine ilişkin olarak "başka seçeneğim yoktu" demiştir. Arap partilerinin seçimden men edilmesine yönelik girişimin Netanyahu ve Ben-Gvir'i iktidarda tutmayı amaçladığını savunan Ebu Şehade, "Netanyahu ve Ben Gvir, Arap-Filistin toplumunun bir sonraki seçime katılması hâlinde bunun onların yeniden iktidara gelmesini engelleyen en yüksek duvar olacağını biliyor." ifadesini kullanmıştır. Ebu Şehade, seçime katılan 38 listeden yalnızca ikisinin Arap Filistinli azınlığı temsil ettiğini belirterek "İki listeyi diskalifiye etmeye çalışıyorlar." demiştir.^【88】

Ebu Şehade, Yüksek Mahkeme'nin Arap partilerine ilişkin kararı bozmasının ilk kararları kabul edilebilir kılmadığını belirterek şunları söylemiştir: "Sonuçta dün yaşananlar, demokrasi ya da İsrail Devleti'ndeki demokrasinin çok dar sınırları için tarihi bir felaketti. Farklı düşündüğüm için, tarihi, bugünü ve içinde yaşadığımız yerin geleceğini okuma konusunda farklı bir anlatıya sahip olduğum için diskalifiye edildim."^【89】

Adalah, mahkemeye ilişkin açıklamasında "Mahkeme fiilen bir Filistinli lideri, bir İsrail vatandaşını Knesset'ten uzaklaştırmaya karar vermiştir." ifadelerini kullanmış; mahkemenin Ebu Şehade'yi seçimden men etme yönündeki açık niyetinin "yıkıcı sonuçları olan tehlikeli bir hukuki emsal oluşturacak bir yöneliş" olduğunu belirtmiştir. Kuruluş, Ebu Şehade'nin adaylıktan çekilmesini "Filistinli vatandaşların temsil edilme ve seçilme hakkına ağır bir darbe" olarak nitelendirmiştir.^【90】 Cassif ise mahkeme sürecini "yargısal olmaktan çok siyasi bir karar" olarak tanımlamıştır.^【91】

Arap adayların ve listelerin seçimlerden dışlanmasına yönelik girişimler daha önceki seçimlerde de yaşanmıştır. Adalah, 2003, 2013, 2015, 2020 ve 2022 seçimlerinde Arap adaylara ya da listelere yönelik itirazları kayıt altına almıştır. Yüksek Mahkeme, Merkez Seçim Komitesinin bu yöndeki kararlarını defalarca bozmuştur. Cassif'in daha önceki bir seçimden men edilmesi de 2019'da Yüksek Mahkeme tarafından bozulmuştur.^【92】

Mavi-Beyaz Partisi lideri Benny Gantz, 19 Ekim 2026'da, seçime 8 gün kala yarıştan çekildiğini açıklamıştır. Gantz yaptığı açıklamada, "Önümüzdeki seçimlerde aday olmayacağım. Birlik için mücadele etmeyi sürdüreceğim. Hem içeride hem de dışarıda karşılaştığımız tüm tehditlere karşı İsrail'i koruyacak ve yeni bir felaketi önleyecek tek çözüm budur." ifadelerini kullanmıştır.^【93】

Çekilme kararının geç açıklanması nedeniyle Mavi-Beyaz oy pusulasında yer almaya devam edecek ve partiye verilecek oylar değerlendirme dışı kalacaktır.

Seçim kampanyasının gündemine 7 Ekim saldırılarına ilişkin hesap verebilirlik, ultra-Ortodoksların askerlik yükümlülüğü, yargı reformu, ekonomi, Batı Şeria ve Gazze'nin geleceği ile İran politikasını içeren güvenlik meseleleri ve ABD-İsrail ilişkileri hakim olmuştur.

On binlerce yeşiva öğrencisine tanınan askerlik muafiyeti, kampanyanın merkezi konularından biri olmuştur. Muhalefet partilerinin çoğu ile Ofer Winter ve Yoaz Hendel herkes için askerlik yükümlülüğü talep ederken Haredi partiler yaptırım ya da kota uygulanmasını reddetmektedir.^【94】 Şas ve Birleşik Tevrat Yahudiliği, din okulu öğrencilerinin muafiyetini güvence altına alan bir yasa talep etmiş; yedek askerler ve diğer kesimler ise askerlik yükünün eşit olmayan biçimde dağıldığını savunmuştur.^【95】 Lapid, 2026 ocak ayında hükümeti "yolsuzlara ve askerlikten kaçanlara" milyarlar aktarmakla suçlamıştır.^【96】

ABD ve İsrail, 28 Şubat 2026'da İran'a karşı ortak bir saldırı başlatmıştır. Haziran 2026'da ABD Başkanı Trump'ın İran ile İsrail'in birbirine saldırmayı durdurmayı kabul ettiğini açıklaması ve Netanyahu'nun bu kararı kabul etmesi İsrail kamuoyunda tepki görmüştür. İsrail Demokrasi Enstitüsüne göre Yahudi İsraillilerin yüzde 65–70'i savaşın durdurulmasının İsrail'in ulusal güvenlik çıkarlarına hizmet etmediğini düşünmektedir.^【97】

Muhalefet liderleri İran konusunda Netanyahu'yu yetersizlikle eleştirmiştir. Eisenkot, İran'da rejim değişikliğini gerçekçi bir hedef olarak görmediğini belirtmekle birlikte Netanyahu'yu İran'ın nükleer programını sökmek için yeterli adım atmamakla suçlamıştır. Eisenkot, Yashar'ın tanıtım toplantısında "Nihayetinde bu, İran nükleer programının yok edilmesi ya da sökülmesiyle sona ermelidir; halihazırda orada bulunan ve hızla birkaç nükleer cihaza dönüştürülebilecek 440 kg yüksek oranda zenginleştirilmiş uranyumla bu hedefe henüz ulaşılamamıştır." demiştir.

Lapid, Atlantik Konseyi'nde yaptığı konuşmada "İsrail'in ya da ittifakın yapması gereken, İran ekonomisinin çökertildiğinden emin olmak için başta Hark Adası olmak üzere diğer yerlerdekiler de dâhil tüm enerji tesislerini bombalamaktır. Bunun nedeni, rejimi devirecek tek şeyin bu olmasıdır." ifadelerini kullanmıştır.^【98】

Bennett, Katar'ı "düşman", Türkiye'yi ise "yeni İran" olarak nitelendirmiş ve destekçilerine "Bölgede İslamcı güçlere karşı, İran'a, Katar'a, Türkiye'ye ve tüm radikal güçlere karşı ılımlı güçlerden oluşan bir ittifak kuracağız. Bölgeyi şekillendirmek için proaktif adımlar atacağız." demiştir.^【99】 Netanyahu'nun Tel Nof Hava Üssü'nden paylaştığı ve İsrail'in düşmanlarının seçimden önce saldırabileceği uyarısını içeren videonun ardından muhalefet liderleri Netanyahu'yu "siyasi korku tellallığı" yapmakla suçlamıştır. Lapid, Netanyahu'yu orduyu ve askeri üsleri seçim kampanyası videolarında "dekor" olarak kullanmakla eleştirmiştir.^【100】

Eisenkot, Gazze yakınlarında yaptığı konuşmada başbakan olması hâlinde Hamas'ın yönetimini, ABD Başkanı Trump'ın çerçevesi ya da askeri harekât yoluyla 18 ay içinde sona erdireceğini taahhüt etmiştir.^【101】 Eisenkot ayrıca Netanyahu'yu Beyrut'taki operasyonları durdurmak için ABD baskısına boyun eğmekle eleştirmiş ve ordunun Hizbullah'a Lübnan'ın her yerinde saldırabilmesi gerektiğini savunmuştur.^【102】

Önde gelen partilerin hiçbiri yakın gelecekte bir Filistin devletinin kurulmasını desteklememektedir. Otzma Yehudit ve Dini Siyonizm Batı Şeria üzerinde egemenlik ilan edilmesini savunmakta, merkez sol partiler ise ilhaka karşı çıkmakta ve yerleşimci şiddetine karşı önlem alınmasını talep etmektedir.^【103】

Netanyahu, seçimlere dokuz gün kala, 18 Ekim 2026'da "Başbakan Binyamin Netanyahu'nun Güvenlik Doktrini" başlıklı yeni bir ulusal güvenlik doktrini açıklamıştır. Ulusal Güvenlik Konseyinin desteğiyle hazırlanan ve İsrail hükümetinin internet sitesinde yayımlanan üç sayfalık belge 10 ilke içermektedir.^【104】

Belgenin giriş bölümünde Netanyahu, Gazze ve Lübnan'dan Yemen ve İran'a kadar uzanan askeri operasyonların yakın bir nükleer yok olma tehdidini ortadan kaldırdığını ve İsrail'i çevreleyen İran liderliğindeki ağı dağıttığını ileri sürmüştür. Doktrin, çevreleme ve savunma yerine önleyici saldırılara öncelik verilmesini, ortaya çıkan tehditlere karşı saldırı düzenlenmesini ve gerekli görülmesi halinde İsrail sınırları boyunca tampon bölgeler oluşturulmasını öngörmektedir; ancak bu bölgelerin nerede kurulacağı belirtilmemiştir. ^【105】

Belgede İran ile Lübnan'daki Hizbullah ve Yemen'deki Husiler başlıca tehditler arasında sayılmış; hassas güdümlü füzeler, insansız hava araçları, siber saldırılar ve İsrail'i uluslararası alanda yalnızlaştırma girişimleri de tehditler arasında gösterilmiştir. Doktrin ayrıca askeri üstünlüğün korunmasını, yerli silah üretiminin güçlendirilmesini, yapay zeka, kuantum hesaplama ve uzay kabiliyetlerine yatırım yapılmasını, Netanyahu'nun "İsrail Toprağı" olarak adlandırdığı bölgelerde işgalin teşvik edilmesini ve bölgesel ittifakların genişletilmesini öngörmektedir.^【106】

Doktrinin tanıtımı sırasında Netanyahu, bölgesel ittifakları gösteren haritalar sunmuştur. Alman Friedrich Ebert Vakfı logosunu taşıyan bir harita, Türkiye, Suudi Arabistan, Mısır ve Pakistan'ı "Sünni Elmas İttifakı", İran ve müttefik grupları "Direniş Ekseni" başlıkları altında gruplandırmış; İsrail ile Birleşik Arap Emirlikleri'ni ayrı bir grupta göstermiştir.^【107】 Harita, Friedrich-Ebert-Stiftung tarafından Mayıs 2026'da yayımlanmış olup İsrail-BAE hizalanmasını "Altıgen İttifakı" olarak tanımlamakta; Sudan'daki Hızlı Destek Kuvvetleri ile Halife Hafter'in Libya Ulusal Ordusu'nun kontrolündeki bölgeleri de bu hizalanma içinde göstermektedir.^【108】

Netanyahu, sunumda ABD'deki olası yönetim değişikliğine dikkat çekerek "İki yıl içinde [ABD'de] İsrail'e son derece düşman bir başkan iktidara gelebilir." demiş ve bu nedenle İsrail'in "ittifak ağını genişletmesi" gerektiğini savunmuştur.^【109】

Muhalefet liderleri doktrini sert biçimde eleştirmiştir. Yair Lapid belgeyi "yüzeysel" ve "tuhaf" olarak nitelendirmiş ve bir yapay zeka sohbet robotunun ücretsiz sürümüyle yazılmış gibi göründüğünü söylemiştir. Lapid, Netanyahu'nun 7 Ekim'e ilişkin resmi soruşturma komisyonu kurmayı reddetmesini ve Arap ülkeleriyle normalleşme anlaşmalarının genişletilmesindeki performansını da eleştirmiştir.

Gadi Eisenkot ise belgeyi "sloganlarla dolu boş sayfalar" olarak tanımlamış, Netanyahu'yu İsrail'in güvenlik politikasında bir "stratejik boşluk" bırakmakla suçlamıştır. Eisenkot, Hamas'ın Gazze'deki silahlı güçlerini koruduğunu ve Hizbullah'ın Lübnan'da kabiliyetlerini yeniden inşa ettiğini ileri sürmüş; muhalefet liderliğindeki bir hükümetin göreve başladıktan sonraki 150 gün içinde resmi bir ulusal güvenlik stratejisi hazırlayıp onaylayacağını taahhüt etmiştir.^【110】

ABD Başkanı Donald Trump, 1 Ekim 2026'da yayımlanan TIME dergisi röportajında İsrail'deki seçimlerde Netanyahu'yu destekleyip desteklemediği sorusuna "Şunu söyleyebilirim ki, artık siyasetle ilgilenmiyorum, sadece popüler olduğumuzu söyleyebilirim." yanıtını vermiştir. Sorunun tekrarlanması üzerine Trump, "Hayır, benim önceliğim, İsrail'i savunmalarına yardım etmek." ifadesini kullanmıştır. Seçimi Eisenkot'un kazanması durumunda ne yapacağı sorusuna Trump, "Hakkında kötü şeyler duymadım." demiş ve "İnsanlar tıpkı beni defalarca gözden çıkardıkları gibi Bibi'yi de defalarca gözden çıkardılar. Ben olsam Bibi'yi hafife almazdım." diye konuşmuştur.^【111】

Trump, Newsmax'ın İsrail seçimlerine dâhil olmayı planlayıp planlamadığı sorusuna "Olmamı isterlerdi. Evet, olmamı isterlerdi." yanıtını vermiş; Netanyahu'ya güvenip güvenmediği sorusuna ise "Açıkçası kimseye güvenmiyorum." demiştir.^【112】

Trump, 18 Ekim 2026'da sosyal medya hesabından "İsrail'in Büyük Halkına" başlığıyla yaptığı paylaşımda Netanyahu'ya seçimlerde desteğini açıklamıştır. Netanyahu'nun "büyük bir savaşçı" ve İran'a karşı mücadelede ABD'nin "büyük barış ortağı" olduğunu iddia eden Trump, İran'ın askeri ve mali açıdan sistematik olarak yok edildiğini öne sürmüş ve İran için "Ve eğer yollarını hızla değiştirmezlerse, işi yakında bitireceğiz." demiştir.^【113】

Netanyahu'nun güçlü muhalefete rağmen "dayandığını", "başarılı olduğunu" ve "daha da güçlendiğini" öne süren Trump, "ABD'nin İsrail'den talep ettiği ortaklık türü budur." ifadesine yer vermiştir. Trump, paylaşımında "Lütfen bu mektubun, İsrail Başbakanı olarak yeniden seçilme yarışında Bibi Netanyahu'ya olan tam ve eksiksiz desteğimi temsil etmesine izin verin. Bibi Netanyahu sizi asla hayal kırıklığına uğratmayacak." şeklinde yazmıştır.^【114】

Trump aynı paylaşımda "İsrail'in yanlış bir lideri olursa, ki bu Bibi dışındaki herhangi biri olur, Amerika bu işi kendisi yapmak zorunda kalacak ve ben buna istekli değilim." ve "Bibi Netanyahu, İsrail'in kendisinden gelenler de dâhil olmak üzere muazzam bir muhalefet karşısında Güçlü, Cesur ve Parlak oldu." ifadelerini kullanmıştır.^【115】 Trump, Axios'a verdiği kısa telefon röportajında, Netanyahu dışında bir İsrail lideriyle çalışıp çalışamayacağı sorusuna "Belki yaparım, belki yapmam. Kim riske girmek ister?" yanıtını vermiştir.^【116】

Netanyahu, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda "Başkan Trump, büyük desteğiniz ve ortak çalışmanız için teşekkür ederim." ifadesini kullanmış ve "Birlikte görevi tamamlayacağız." demiştir.^【117】 Netanyahu ayrıca yayımladığı videoda "Olağanüstü desteğiniz beni çok onurlandırdı ve mahcup etti. Beyaz Saray'da İsrail'in bundan daha büyük bir dostu hiç olmadı." demiştir. Amerikan seçmenlerine de seslenen Netanyahu, "Amerikan halkına şunu söylemek istiyorum: Bugünkü benzin fiyatlarından endişe ediyorsanız, İran'ın nükleer silah elde etmesi hâlinde ne olacağını düşünün; bu, Donald Trump'ın ve benim asla izin vermeyeceğimiz bir şeydir." ifadelerini kullanmıştır.^【118】

İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi, sosyal medya hesabından Netanyahu'yu "hapse girmemek için" ABD ile birlikte İran'a yönelik saldırıları yeniden başlatmak istemekle suçlamıştır. Arakçi, "Geçen sefer 'işi bitirmek' istediniz, İran daha da güçlü çıktı. Şansınızı yeniden denemek mi istiyorsunuz? Buyurun. Ama dikkatli olun; bizim de bitmemiş işlerimiz var." ve "Netanyahu, İsrail'in, hele hele ABD Başkanı'nın göreceği sonuçlar ne olursa olsun, hapse girmemek için Amerika'yı yeni bir savaşa sürüklüyor." demiştir.^【119】

ABD Başkan Yardımcısı JD Vance, 19 Ekim'de gazeteci Mark Halperin'e verdiği röportajda Trump'ın Netanyahu'ya verdiği desteğe ilişkin "Başkan, ABD veya uluslararası siyasi tarihin en etkili desteğine sahip." ifadesini kullanmıştır. ABD'de 3 Kasım'da yapılacak ara seçimlere odaklandığını vurgulayan Vance, "Ben Amerikalı adayları destekliyorum ve ara seçimlerde odaklandığım konu bu. Dolayısıyla İsrail seçimlerine müdahil olmuyorum." demiştir.^【120】

Vance, 2026 haziran ayında İsrail hükümetinden bazı isimleri Trump'ın İran'la savaşı sona erdirmeye yönelik girişimlerine karşı çıkmaları nedeniyle eleştirmiş, aynı yılın temmuz ayında ise İsrail hükümetinin bazı unsurlarının müzakereleri sekteye uğratmak amacıyla ABD kamuoyunu etkilemeye çalıştığını söylemiştir.^【121】

ABD Savunma Bakanı Pete Hegseth, seçimlerden 8 gün önce, 19 Ekim'de İsrail'e kamuoyuna duyurulmamış bir ziyaret gerçekleştirerek Netanyahu ile Ovda Hava Üssü'nde görüşmüştür. Hegseth, üsteki ABD askerleriyle de bir araya gelmiş ve sosyal medya hesabından ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı (CENTCOM) askerlerini ziyaret ettiğini açıklamıştır.^【122】 Netanyahu'nun sözcüsü Doron Spielman, iki ismin "bölgedeki tehditleri" ve bu tehditlere karşı saldırı ve savunma alanlarındaki ABD-İsrail ortaklığını ele aldığını belirtmiştir.

Netanyahu, ofisinin yayımladığı açıklamada 18 Ekim'de Trump ile görüştüğünü belirterek "İran rejiminin ortadan kaldırılmasını tamamlamaya kararlıyız. Bunu Trump ile, önceki gün de dâhil olmak üzere pek çok kez görüştüm." demiştir. Beyaz Saray Basın Sözcü Yardımcısı Anna Kelly ise "İran'ın çok kötü durumda" olduğunu yinelemiş ve ABD'nin "ara seçimlerden önce hiçbir zaman İran'a saldırmayacağını" belirtmiştir.^【123】