Pek çok kültürde olduğu gibi Türk kültüründe de lohusa, yalnızca doğum yapmış kadın değildir. O, bir eşiği temsil eder. Ne bütünüyle eski hâlindedir ne de henüz yeni düzenine alışmıştır.

Var olduğunu fark ettiği andan itibaren insan, nasıl var olduğu, niçin var olduğu; yaşama sebebi ve sonrası için nasıl “yürüyeceği” hakkında düşünmektedir.

Doğa bilinci, insanın kendisini doğadan ayrı ve üstün bir varlık olarak değil, doğanın bir parçası olarak konumlandırması ve bu bilinci davranışlarına yansıtması olarak tanımlanmaktadır.

Her veda yeni bir başlangıç mıdır? Yoksa asla gelmeyecek olan bir elveda mı? Beyaz tertemiz bir sayfa açmak mıdır? Güzel anıları ve mutlulukları silen bir imza mı?

Ağlamak istiyorum Rüveyda. Zamanın içinde bir dilim olarak bölünmek belki de, her hücrem seni sayıklıyor gece yarıları, hakim tokmağı vuruyor içimdeki suskun mahkemelere, lakin sevda politikası savunulmuyor artık adliye inlerinde!