Köken

Abdiâciz sözcüğü, kişinin kendisini "aciz bir kul" olarak nitelediği, özellikle alçak gönüllülük ifade etmek amacıyla kullanılan bir terimdir. Bu kelime iki ayrı Arapça kökten türeyen unsurların birleşimidir: “kul, köle” anlamına gelen ˁabd ve “güçsüz, yetersiz” anlamındaki ˁāciz. Bir araya geldiklerinde “aciz kul” anlamını kazanır. Kökleri Arapça üzerinden Aramice, Süryanice ve Akatçaya dek izlenebilir; böylece hem teolojik hem de edebi geleneklerde derin bir yer edinmiştir.

Kullanım Alanları

• Dini ve tasavvufi söylem: Kulun Allah karşısındaki aczini ifade etmek amacıyla kullanılır.
• Klasik edebiyat: Şair veya yazarın tevazu göstermek için kendi adının yerine kullandığı bir mahlas ya da hitap şeklidir.
• Resmi yazışmalar (tarihi): Osmanlı döneminde, özellikle alttan yazılan dilekçe ve mektuplarda saygı ifadesi olarak geçer.