Ağız Alışkanlığı

Ağız alışkanlığı, Eski Türkçe kökenli iki sözcüğün birleşiminden meydana gelmiştir. "Ağız" sözcüğü, Eski Türkçede hem beslenme hem de seslenme organını karşılayan aġız biçiminden evrilmiştir. Bu kelimenin, Eski Türkçe ağrı- fiilinden türetilmiş olabileceği düşünülmekle birlikte bu bağlantı kesin değildir. Aynı dönem metinlerinde ağız, geŋiz, boğuz (boğaz) ve kögüz (göğüs) gibi solunum sistemine ait organ adlarının, sesle bağlantılı olarak onomatopoetik biçimde üretildiği görülür. "Alışkanlık" ise, Eski Türkçe alış- fiilinden türemiştir; bu fiil "birlikte almak" anlamına gelir ve al- (almak, edinmek) köküne +Iş- eki getirilerek oluşturulmuştur. Deyim, kişinin farkında olmadan tekrar ettiği, yerleşmiş söz söyleme biçimini ifade eder.

• Gündelik konuşma: Farkında olmadan tekrarlanan sözcükler, kalıplar ya da ünlemler için kullanılır.
• Eğitim ve dilbilim: Konuşma dili üzerine yapılan çalışmalarda bireysel veya yöresel kalıpları tanımlamak için tercih edilir.
• Tiyatro ve oyunculuk: Rol gereği kazandırılan ya da oyuncunun istemsizce sürdürdüğü ifade biçimlerini tanımlamada kullanılır.
• Psikoloji ve alışkanlık araştırmaları: Otomatikleşmiş dilsel davranışları betimlemek amacıyla yer bulur.