Ana YazarHasan Basri BÜLBÜL13 Temmuz 2026 13:48

ORCID ID

0000-0002-3888-5380

Filistinlilerin aile birleşimini kısıtlayan politika, İsrail’in tarihi Filistin topraklarında demografik yapıyı değiştirmek amacıyla uyguladığı temel stratejilerden biridir【1】. İsrail, öncelikle Filistin topraklarını birbirinden kopararak parçalamış, aynı zamanda Filistinlileri keyfi kontrol noktaları ve sınır politikaları ile birbirinden ayırmıştır【2】. Kuruluşundan itibaren “asgari Arap, azami Yahudi【3】” politikasını benimseyen İsrail, bu hedefi vatandaşlık kanunları, etnik temizlik, soykırım veya aile birleşiminin engellenmesi gibi çok çeşitli araçlarla hayata geçirmektedir【4】 (Pappe, 2007).Özellikle 2003 tarihli Vatandaşlık ve İsrail’e Giriş Kanunu, Filistinli ailelerin birleşimini ciddi şekilde kısıtlamaktadır (Nikfar, 2005). Yahudi İsrail vatandaşları istedikleri yabancı ile evlenip eşini İsrail’e hukuki olarak getirebilir ve vatandaşlık almalarını sağlayabilirken, İsrail vatandaşı Müslüman bir Arap【5】, İsrail vatandaşı olmayan biriyle evlendiğinde eğer o kişi Batı Şeria, Gazze veya Kudüs’ün doğusundan ise veya İsrail’in düşman addettiği bir ülkenin vatandaşı ise İsrail’e giriş hakkı bulunmamaktadır. Öte yandan Batı Şeria’daki siyonist gaspçıların yabancı eşlerine de herhangi bir kısıtlama olmaksızın ikamet izni verilmektedir.Bu politikanın Filistinliler üzerindeki etkisi derin ve yıkıcıdır. Filistinli binlerce aile üyesi zorla birbirinden koparılmış; psikolojik travmaya【6】 ve ekonomik sıkıntılara【7】 maruz bırakılmıştır. İsrail, aile fertlerini ayrı yaşamaya, uzun süreli belirsizliğe katlanmaya veya sınır dışı edilme tehdidiyle karşı karşıya kalmaya icbar ederek aile hayatını temelden sarsmaktadır. Filistinlilere uygulanan diğer ayrımcı uygulamalarla birlikte ele alındığında, aile birleşiminin engellenmesine yönelik bu uygulamaların apartheid rejimine dönüştüğü artık pek çok insan hakları örgütü tarafından açıkça ifade edilmektedir (Human Rights Watch, 2021; Amnesty International, 2022).Bu uygulamalar, İsrail’in taraf olduğu uluslararası sözleşmelere de açıkça aykırıdır. Her Türlü Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Uluslararası Sözleşme (ICERD), ırk ayrımcılığını her türlü biçimde kategorik olarak yasaklamaktadır. Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi (ICCPR), özel hayatı ve aile hayatını temin etmekte, keyfi uygulamaları menetmektedir. Benzer şekilde Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme (ICESCR) de aile hayatına dair çeşitli korumalar sağlamaktadır. Çocuk Haklarına Dair Sözleşme (UNCRC), çocukların her iki ebeveyniyle temas kurma haklarını açıkça ortaya koymaktadır. Diğer yandan İsrail 4 No’lu Cenevre Sözleşmesi’ne taraf olup, işgalci güç olarak işgal ettiği topraklarda aile efradının birbirinden ayrılmamalarını temin edecek surette hareket etmekle yükümlüdür. Ancak İsrail, bu yükümlülüklerini yerine getirmediği gibi neredeyse tüm uluslararası hukuk normlarını sistematik bir biçimde ihlal etmektedir. Güçlü Batılı müttefiklerinin desteği sayesinde henüz ciddi bir yaptırımla karşılaşmayan İsrail, uluslararası hukuka saygı duymayan haydut bir devlet mahiyetindedir【8】.Okuma ÖnerileriBadil (2003). İsrail’in Yeni Aile Birleşimi Yasasının Analizi. Erişim Tarihi: 09.03.2025, https://badil.org/publications/al-majdal/issues/items/787.html.Badil (2014). Forced Population Transfer: The case of Palestine, Denial of Residency, Working Paper No. 16. Erişim Tarihi: 09.03.2025, https://badil.org/phocadownload/badil-new/publications/research/working-papers/wp16-Residency.pdf.