Alçak

Alçak kelimesi, Eski Türkçe alçak biçiminden günümüze ulaşmıştır. Bu sözcük tarihsel olarak “uysal, yumuşak, hakir, yavaş” anlamlarında kullanılmış; zamanla fiziksel konumun alt seviyelerde oluşunu ve mecazen değersizliği anlatmak üzere evrim geçirmiştir. Köken olarak yalnızca Oğuz lehçesinde yer alan aşak (“dağ dibi, aşağı”) sözcüğüyle eş kökenlidir. Böylece hem coğrafi konum bildiren hem de mecazi anlamda aşağılık durumları ifade eden bir sözcük olarak Türkçede yerleşmiştir.

• Edebiyat: Karakterlerin fiziksel ya da ahlaki niteliklerini betimlemek için sıklıkla kullanılır.
• Günlük Hayat: Ev, eşya ya da fiziksel nitelikleri tarif etmekte kullanılır.
• Psikoloji (mecaz anlam): Bireylerin toplumsal ahlak normlarına aykırı davranışları tanımlanırken mecazi anlamda yer bulur.
• Fiziksel Coğrafya: Yükseklik kavramı gerektiren yüzey şekillerinin tanımında geçer.
• Dilbilim: Sözlü ifadelerdeki ses düzeyini belirtmek için kullanılır (alçak ses).