Köken

Amber kelimesi, Arapça ˁanbar sözcüğünden Türkçeye geçmiştir ve başta “bir tür balinanın (ispermecet balinası) midesinden çıkan hoş kokulu madde” olmak üzere, genel anlamıyla “güzel koku” anlamında kullanılır. Arapçadaki bu sözcük, aynı anlama gelen Orta Farsça ambar kökünden türemiştir. Etimolojik açıdan bu kelime, muhtemelen Farsçadaki kökten murabba (dörtlü türetim) kalıbıyla şekillenmiştir. Amber, tarih boyunca hem doğal parfüm hammaddesi hem de nadir bulunan, kıymetli bir ürün olarak kabul edilmiştir.

Kullanım Alanları

• Klasik Türk edebiyatı: Divan şiirlerinde sevgilinin saçı, nefesi ya da teni amber kokusuna benzetilerek kullanılır.
• Geleneksel Osmanlı tıbbı: Amber, misk ve öd ağacıyla birlikte şifa verici veya güçlendirici ilaç tariflerinde geçer.
• Tarih: Tarihi metinlerde amber, Uzak Doğu’dan gelen kıymetli kokulu maddeler arasında anılır.