Köken

Türkçedir. Eski Anadolu Türkçesi dönemine kadar uzanan kullanım izleri bulunmaktadır. Özellikle İç Anadolu ve Orta Karadeniz ağızlarında yaşayan yerel bir tarım terimidir. “Angıç” kelimesi, araç ve gereç adlandırmalarında görülen onomatopoeik (yankılayan) yapıdadır; taşıma ve yığma eylemiyle bağlantılıdır.

Kullanım Alanları

• Tarımsal Uygulamalar: Özellikle harman mevsiminde saman ve sap taşıyan at veya öküz arabalarında kullanılır.
• Ağızlar ve Halk Kültürü: Yerel ağızlarda hâlen kullanılan, kaybolmaya yüz tutmuş bir terimdir.
• Etnografya ve Tarım Tarihi: Geleneksel kırsal yaşamda yük taşımacılığı ve ekipmanlar üzerine yapılan çalışmalarda geçer.