Asonans

Fransızca assonance sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Fransızca sözcük ise Latince assonare (birlikte ses çıkarmak, yankılanmak) kökünden türemiştir. Ad (yanına) ve sonare (ses çıkarmak) bileşenlerinden oluşur.

Asonans, başta şiir olmak üzere edebi metinlerde ses uyumu ve ahenk yaratmak amacıyla kullanılır. Halk şiirinde ve divan şiirinde ünlü ses tekrarları aracılığıyla dizelere müzikal bir nitelik kazandırmak için başvurulan temel araçlardan biridir. Günümüzde şiir çözümlemelerinde ve edebiyat eleştirisinde sıkça başvurulan teknik bir terim olarak kullanılmaktadır.

Edebiyat: Şiirde asonans, aliterasyon ile birlikte ahengin temel unsurlarından biri olarak ele alınır. Ünlü seslerin tekrarına dayanan asonans, ünsüz seslerin tekrarına dayanan aliterasyonun karşıtı olarak tanımlanır.

Dilbilim: Ses bilgisi alanında ünlü uyumu ve ses tekrarı örüntülerini incelemek için kullanılan bir terimdir.

Müzik: Söz yazarlığında ve lirik analizde belirli seslerin tekrarıyla yaratılan uyumu tanımlamak için kullanılır.