Köken

Bağdadi, Arap alfabesiyle ﺑﻐﺪﺍﺩﻯ biçiminde yazılan, "Bağdatlı" anlamında kullanılan bir sıfattır. Bu sözcük, Bağdat özel adına Farsça kökenli -î nispet eki getirilerek oluşturulmuştur. “Bağdat’a ait olan, Bağdat kökenli” anlamını taşır. “Bağdat” isminin kökeni ise Orta Farsça bāġ dād ifadesine dayanmaktadır. Bu ifade, “tanrı verdi” veya “tanrının verdiği” anlamına gelir. Bu etimolojiye göre Bağdadi sözcüğü yalnızca coğrafi bir aidiyeti değil, aynı zamanda tarihsel olarak kutsiyet veya değer atfedilmiş bir yeri de ima edebilir.

Kullanım Alanları

• Tarih: Kişi adlarında veya unvanlarda, birinin Bağdatlı olduğunu belirtmek için kullanılır.
• Sanat/Teknik: Osmanlı mimarisinde kullanılan “Bağdadi sıva” ya da “Bağdadi duvar” gibi terimlerde teknik bir anlam taşır; bu kullanımlar, stilin ya da tekniğin Bağdat kökenli olduğunu ima eder.
• Edebiyat: Klasik metinlerde veya şairlerin mahlasında coğrafi köken göstergesi olarak geçer.