Bel

Eski Türkçe "gövdenin orta bölümü" veya "iki dağ arasındaki alçak yer" gibi anlamlara gelen bél sözcüğünden evrilmiş olup günümüzde de benzer anlamlarda kullanılmaktadır.

Genel Kullanım: İnsanlarda, gövde ile karın arasındaki, kuşak ya da kemer bağlanan yere bel denir. Hayvanların kuyrukları ile omuzları arasında kalan kısma da bel denir. 

Coğrafya ve Gemicilik: Gemilerin orta kısmı ''bel'' olarak adlandırılır. Bel kelimesinin diğer anlamı dağ geçicidir.

• Yarın belim ağrıdığı için doktora gideceğim.
• Şuradaki beli aşınca köy görünür.

• Bel bağlamak - Birisinden medet ummak, yardım beklemek
• Beli bükülmek - Yaşlanmak, elden ayaktan düşmek, kamburlaşmak