Bey

Eski Türkçe "beg" biçimindeki bu kelime "soylu", "yüksek rütbeli kişi", "yönetici" anlamlarında kullanılırdı. Eski Türkçedeki beg kelimesi, Farsçaya "bek" veya "beyg" şeklinde geçmiştir. Farsçadan Arapçaya da bu yolla ulaşmıştır ve bazı tarihî metinlerde rastlanabilir.

Yönetim ve siyaset: Bir boyun, kabilenin ya da bölgenin başında bulunan yönetici, reis ya da hükümdarı ifade etmek için kullanılır.

Askerî yapı: Ordu içinde yüksek rütbeli komutanları, askerî liderleri tanımlamak için kullanılır.

Toplumsal hiyerarşi: Soylu, asil veya ileri gelen erkek bireyleri belirtmek için kullanılır.

Unvan ve hitap: Saygı göstermek amacıyla kullanılan bir unvan ya da hitap sözü olarak geçer.

Tarihî belgeler ve yazıtlar: Orhun Yazıtları gibi Eski Türk yazıtlarında, devlet adamlarını ve kahramanları tanımlamak için kullanılır.

Dil ve edebiyat: Destanlar, koşuklar ve tarihî metinlerde kahramanlık ve liderlik sıfatı olarak yer alır.