Büyü

Eski Türkçe "şifacı, şaman" gibi anlamlara gelen bögü kelimesinden gelmekte olup Moğolca böge sözcüğüyle de eş kökenlidir. Eski türklerde şifacılar aynı zamanda büyücü olduğundan bugünkü anlamına kadar evrilebilmiştir.

Tarih: Büyücüler tüm medeniyetlerde var olmuş, toplumun bir kesimi tarafından önemli görülmüş insanlardır. Öyle ki Osmanlı'da bir kısım devlet adamlarının dahi büyücülere başvurup siyasi rakiplerini alt etmeye çalıştıkları görülmüştür.

Astroloji: Astrologlar yıldızlardan bilgi alabilmek için çeşitli büyü ritüelleri uygulamışlardır.

Falcılık: Falcılık, özellikle de gelecekten haber vermesi yüzünden büyüyle iç içe geçmiş bir alandır. Bazı fal bakımları sırasında tütsü yakma, hayvan organı kullanma vb. ritüeller buna örnektir.

Şifacılık: Özellikle Eskiçağ ve Ortaçağ'da büyücüler sadece sihir yapmakla yetinmemişler çoğu zaman bulundukları bölgenin şifacısı/doktoru olarak çalışmışlardır. Bu nedenle şifacılık ve büyücülük uzun süre bir arada ilerlemiştir.

İstek ve Arzulara Ulaşma: Birine ya da bir şeye sahip olma ya da zarar verme arzusu büyücülüğün ortaya çıkışının temel motivasyonudur.