Doğa

Türkçe kökenli bir kelimedir. Türkiye Türkçesi doğ- fiiline gelen +A ekiyle türetilmiştir.

Çevrebilim & doğa bilimleri:

• Doğa, bitkiler, hayvanlar, dağlar, denizler, gökyüzü gibi insan müdahalesi olmadan var olan tüm varlıkları kapsar.
• Bu anlamda “doğal denge”, “doğa olayları”, “doğal çevre”, “doğal yaşam alanı” gibi ifadelerle sık kullanılır.
• Aynı zamanda ekolojik denge, çevre koruma, sürdürülebilirlik gibi konuların merkezindedir.

Sosyoloji & psikoloji:

• “Doğa” kelimesi bazen insanın doğuştan gelen huyu, iç yapısı, karakteri anlamında kullanılır.
• “İnsanın doğası”, “kötü doğalı biri”, “barışçıl doğa” gibi kalıplar bunun örneğidir.
• Bu kullanım ahlak felsefesi, birey psikolojisi ve toplumsal yapı analizlerinde yer bulur.