Köken 

Türkçe kökenli olan dördün kelimesi, dört sayısına, eski Türkçedeki araç hâli ekinin (-in/-ün) kalıplaşarak eklenmesiyle oluşmuştur. Bu isimlendirme, bu evrenin, Ay'ın dört ana evresinden (yeni ay, ilk dördün, dolunay, son dördün) biri olmasına doğrudan bir gönderme yapar.

Kullanım Alanları

• Astronomi ve Gök Gözlemi: Ay'ın yörünge hareketindeki iki temel ara evreyi tanımlayan bilimsel bir terimdir. Ay'ın aydınlanan yarısının dolunaya doğru büyüdüğü evreye ilk dördün, dolunaydan sonra küçüldüğü evreye ise son dördün denir.
• Takvim ve Zamanlama: Ay takvimlerinde ve astronomik hesaplamalarda, Ay'ın döngüsünü belirleyen önemli bir aşamayı ifade etmek için kullanılır.
• Eğitim: Coğrafya ve fen bilimleri derslerinde, Ay'ın evrelerini ve Dünya ile Güneş'e göre konumunu öğretmek amacıyla kullanılan temel bir kavramdır.
• Denizcilik ve Tarım: Tarihsel olarak, gelgit olaylarını ve tarımsal faaliyetler için uygun zamanları belirlemede kullanılan bir terimdir.