Ağzın, dişleri örten ve dışarıya doğru az veya çok kıvrılan üst ve alt kenarlarından her biri; lep."Çocuk, soğuktan moraran dudaklarını elleriyle ovuşturuyordu."
İsim
İşaret Dili
D
u
d
a
k
Köken
Türkçe kökenli bir kelimedir. Orta Türkçe tutak kelimesinden günümüze evrilmiştir. Kelimenin kökeni Eski Türkçede yazılı örneği bulunmayan *tutğak kelimesine dayanmaktadır.
Kullanım Alanları
Anatomi: İnsan yüzünde, ağzın üst ve alt kenarlarını oluşturan, dişleri örten kıvrımlı yumuşak doku olarak kullanılır.
Botanik: Bitkilerde, yapısal olarak küçük çıkıntı şeklindeki parçalar için kullanılır (örneğin, çanak dudağı).
Dil ve Edebiyat: Dudak ile ilgili yüz ifadeleri ve hareketler mecaz anlamda çeşitli deyim ve anlatımlarda yer alır (dudak bükmek, dudağını ısırmak vb.).
Günlük Konuşma: İnsanların mimik ve ifade biçimlerini tanımlamada sıkça kullanılır.
D
u
a
k