Köken

Dük kelimesi Fransızca duc kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Duc kelimesi Latince dux, duc- kelimesinden evrilmiştir. Kelimenin kökeni Latince “yönetmek, önder olmak” anlamında kullanılan dūcere kelimesine dayanmaktadır.

Kullanım Alanları

• Tarih ve soyluluk sistemi incelemelerinde, Batı Avrupa'daki feodal yapılar içinde soyluluk derecelerini sınıflandırırken dükler, genellikle prenslerden sonra gelen en yetkili aristokratlar olarak tanımlanır.
• Diplomasi ve protokol metinlerinde, Avrupa hanedanlarına mensup kişilerin resmi unvanları arasında yer alır.
• Edebiyat ve sahne sanatlarında, Bazı klasik yazılarda dük karakteri, yüksek zümreyi ve otoriteyi temsil eder.
• Opera ve tiyatro metinlerinde, dramatik kurgu içerisinde iktidar, soyluluk ya da entrika bağlamında işlenen rollerden biridir.
• Sanat tarihi ve ikonografi alanında, portre sanatında, dük figürü temsilî gücüyle ayırt edici unsurlarla betimlenir.
• Modern kültürel üretimlerde, bazen mecazi anlamda ya da karakter ismi olarak kullanılmakta ve eski aristokratik çağlara gönderme yapmaktadır.