Köken

Ecnebi kelimesi, Arapça acnabī “yabancı, dışarıdan gelen” anlamındaki sözcükten alınmıştır. Bu sözcük, Arapça acnab “dışarılı kimse” biçiminden +ī (nisbet) ekiyle türetilmiştir. Temel kök olan canb “yan, kenar” anlamına gelir ve bu kökten türeyen acnab, “kenarda olan, dışta kalan” şeklinde anlam kazanır. Türkçede özellikle Tanzimat’tan sonra Batılı ülkelerden gelen kişi ya da ögeleri tanımlamak üzere kullanılmıştır.

Kullanım Alanları

• Dil / Anlam Bilgisi: Yabancı, başka bir millete veya ülkeye ait olan kişi ya da şey anlamına gelir.
• Tarih: Osmanlı döneminde Müslüman olmayan, özellikle Avrupa kökenli kişiler için kullanılan bir terimdir.
• Hukuk (Tarihi): Osmanlı hukukunda ecnebilerin hak ve statüleri, kapitülasyonlar çerçevesinde tanımlanmıştır.
• Günlük Dil: Günümüzde genellikle “yabancı” anlamında kullanılır.
• Edebiyat / Kültürel Eleştiri: Kimlik, aidiyet ve "öteki" kavramları tartışılırken kullanılır; bazen ironik ya da eleştirel anlamlar taşır.