Bir işte yetkili olan, bir işi yapan."Bu işi ancak ehil bir usta layıkıyla yapabilir."
İsim
2.
Sahip."Sanat ehli bir dostuyla saatlerce resim üzerine derin sohbetler etti."
İsim
3.
Eş."Ehliyle uzlaşmazlıklar yaşadığı için boşanmayı düşünüyor."
İsim
4.
Bir yerin, bir topluluğun halkından olanlar."Şam ehli, gelen tüccarlara büyük ilgi gösterirdi."
İsim
İşaret Dili
E
h
i
l
Köken
Arapça "ehl" kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcük, Arapça ahala (أَهَلَ) “ikamet etti, evlendi, yerleşti” fiilinin faˁl vezninde türetilmiştir.
Kullanım Alanları
Günlük Yaşam: Ehil kelimesi, Türkçede bir işi yapmaya yeterli bilgi, yetenek ve beceriye sahip kişi anlamında kullanılır. Hem mesleki uzmanlık hem de ahlaki ya da toplumsal yeterlilik açısından uygun olan bireyleri tanımlamada tercih edilir. Ayrıca, “bir şeye layık” ya da “bir konuda yetkin” anlamında mecazî kullanımları da yaygındır.
E
h
i
l