Emanuel Karasu (1862–1934), Selanik doğumlu Osmanlı hukukçusu, siyasetçisi ve İttihat ve Terakki Cemiyeti üyesidir. Osmanlı Devleti'nin son döneminde anayasal düzenin yeniden tesis edildiği II. Meşrutiyet sürecinde öne çıkan isimlerden biri olmuş; hukuk, siyaset ve örgütsel faaliyet alanlarında geniş bir iz bırakmıştır.

Emanuel Karasu, Osmanlı'nın önemli liman ve ticaret şehirlerinden biri olan Selanik'te, Sefarad Yahudi cemaatine mensup bir aile içinde yetişmiştir.^【1】 Şehrin çok kültürlü ve kozmopolit yapısı, farklı etnik ve dini grupların bir arada yaşadığı sosyal ortamı ile Karasu'nun düşünsel ve toplumsal gelişiminde belirleyici bir zemin oluşturmuştur. Bu çevre, onun hem hukuk hem de siyaset alanına yönelmesinde etkili olmuştur.

Karasu, hukuk eğitimi alarak meslek hayatına avukatlık ile başlamış ve bu alandaki birikimi ilerleyen dönemdeki siyasal rolünde de belirleyici olmuştur. Selanik'in çok kültürlü yapısı içinde farklı toplumsal kesimlerle kurduğu temas, onun siyasal gelişimine zemin hazırlamıştır. Yüzyılın başında ise bir örgütsel adım atarak İtalyan Grande Oriente mason locasının Selanik'teki yerel şubesi olan Macedonia Risorta'nın kurulmasına ön ayak olmuştur.^【2】 Bu loca, kapitülasyonların sağladığı gizlilik imkânı sayesinde kısa sürede Jön Türklerin de içinde yer aldığı bir yapıya dönüşmüş ve 1908 Jön Türk Devrimi'nin önemli merkezlerinden biri haline gelmiştir.^【3】

1908 Anayasa Devrimi'nin ardından Osmanlı tabiiyetine geçen Karasu, önce Selanik ardından İstanbul milletvekili olarak Meclis-i Mebusan'da görev yaptı. İttihat ve Terakki Cemiyeti içindeki etkin konumuyla Osmanlı Devleti'nin mutlak monarşiden anayasal yönetime geçiş sürecinde belirleyici isimler arasında yer aldı. Siyasi kariyerinin önemli anı ise 31 Mart Vakası sonrasında yaşandı. II. Abdülhamid'in tahttan indirilmesine karar verildiğinde bu haberi padişaha bildirmekle görevlendirilen dört kişilik heyetin içinde Karasu da bulunuyordu.^【4】

^{31 Mart Vakası'nın Ardından II. Abdülhamid'e Tahttan İndirildiğini Bildirmek Üzere Gönderilen Heyet, 1909. (}T.C. Milli Saraylar Başkanlığı⁾

Bununla birlikte Karasu'nun II. Abdülhamid dönemine dair karmaşık bir ilişkisi de mevcuttu. Sultan'a jurnal verdiği bilinmekte olup bu jurnallerden üç tanesinin Karasu'nun mührünü taşıdığı tespit edilmiştir.^【5】 Söz konusu belgeler; halkı isyana teşvik edebilecek yayınlar, İstanbul'a gizlice sızmak isteyen anarşistler ve yurt dışında bozguncu unsurlara katılmak isteyenler gibi konuları kapsıyordu.

Emanuel Karasu, İttihat ve Terakki Cemiyeti içindeki konumunu kullanarak Birinci Dünya Savaşı yıllarında hatırı sayılır bir servet edindi; ancak bu süreçte adı harp ekonomisinin karanlık yüzüyle de anılmaya başlandı.

Savaşın sona ermesiyle üst düzey İttihatçıların büyük çoğunluğu başkenti terk ederken Karasu İstanbul'da kalmayı tercih etti ve savaş yıllarındaki faaliyetleri nedeniyle çeşitli davalarla yargılandı. Bu süreçte İtalyan tabiiyetine geçiş başvurusunda bulundu.^【6】 Bu başvuru, siyasi nüfuz, sermaye ilişkileri ve dış dokunulmazlık imtiyazlarının kesiştiği uzun bir bürokratik süreci beraberinde getirdi. Hayatının son dönemini Osmanlı toprakları dışında geçiren Karasu, 1934 yılında vefat etti.