Köken

Arapça nṣr kökünden gelen ˀenṣār أنصار “yardımcılar, izleyiciler, özellikle Hz. Muhammed'e Medine'de yardımcı olanlar” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça nāṣir ناصر “yardımcı” sözcüğünün efˁāl vezninde çoğuludur. Bu sözcük Arapça naṣara نصر “yardım etti” fiilinin fāˁil vezninde tekilidir.^【1】 

Kullanım Alanları

1. İslam Literatürü: Ensar, Mekke'den Medine'ye hicret eden Müslümanlara yardım eden Medineli Müslümanlar için kullanılır. Bu terim, Hz. Peygamber'i ve muhacirleri yurtlarında barındırmak suretiyle onlara büyük yardımda bulunan Evs ve Hazrec kabilelerine mensup kişiler için de geçerlidir. 
2. Sıfat Olarak Kullanımı: Genel anlamda "yardım edenler, yardımcılar" anlamında sıfat olarak kullanılır. " Herkesi seven, herkese yardım eden" anlamında da kullanılır. 
3. İsim Olarak Kullanımı: Günümüzde erkek ismi olarak da verilmektedir.