Eternity And A Day (Film)

Eternity and a Day (Yunanca özgün adı: Μια αιωνιότητα και μια μέρα / Mia aioniótita kai mia méra), 1998 yılında Yunan yönetmen Theo Angelopoulos tarafından çekilen uzun metrajlı bir dram filmidir. Film, başrolünü Bruno Ganz’ın üstlendiği, senaryosu Angelopoulos, Tonino Guerra, Petros Markaris ve Giorgio Silvagni tarafından yazılan bir yapımdır. Yapımcılığı Theo Angelopoulos Productions tarafından üstlenilen film, Yunanistan, Fransa, Almanya ve İtalya ortak yapımıdır. Görüntü yönetimi Andreas Sinanos ve Yorgos Arvanitis’e, film müzikleri ise Eleni Karaindrou’ya aittir. Film, 1998 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ile ödüllendirilmiştir. 137 dakikalık yapım, Yunanca olarak çekilmiş ve çeşitli ülkelerde uluslararası festivallerde gösterilmiştir.

Konu Özeti

Film, ileri yaşta, ölümcül bir hastalıkla mücadele eden bir edebiyatçının, yaşamının son gününde geçmişiyle kurduğu zihinsel temasları ve gün içinde karşılaştığı bir mülteci çocukla olan ilişkisini konu edinmektedir. Ana karakter Alexandros, geçmiş yaşamına, özellikle eşi Anna ile olan ilişkisine dair anılarına yönelir. Film süresince zaman, doğrusal olmayan bir yapı içinde ele alınır; geçmiş, şimdi ve hayal arasında geçişlerle karakterin iç dünyası anlatılır.

Alexandros’un bir gün boyunca yaşadıkları, kişisel hafızasıyla etkileşim halinde sunulur. Filmde ayrıca, yasa dışı yollarla Yunanistan’a girmeye çalışan Arnavut bir çocuk ile karşılaşması, anlatının önemli bir eksenini oluşturur. Alexandros ile çocuk arasındaki etkileşim, filmde karakterin geçmişe bakışını ve içinde bulunduğu toplumsal çevreyi yeniden değerlendirmesine vesile olur. Film, bu yönleriyle zaman, bellek, ölüm ve aidiyet kavramlarını ele alan bir kurgu çerçevesinde şekillenir.

Temalar

• Zaman ve Bellek: Film, zamanı doğrusal bir şekilde değil, anıların ve içsel monologların etkisiyle çok katmanlı bir yapı olarak işler.
• Göç ve Aidiyet: Küçük göçmen çocuğun hikâyesi, sınırları, kimliksizliği ve korunmasızlığı simgeler.
• Ölüm ve Yalnızlık: Alexandros’un yaşamının son günlerinde yaşadığı yalnızlık ve ölümle yüzleşme süreci filmin ana eksenini oluşturur.
• Sanat ve Anlam Arayışı: Şair kimliğiyle Alexandros’un tamamlanmamış bir şiir üzerinden geçmişe ve dile olan bağlılığı, sanatın yaşamla kurduğu ilişkiyi tartışır.

Anlatım ve Estetik

Theo Angelopoulos’un sinemasal tarzını yansıtan film, uzun ve sabit planlar, az diyalog, görsel kompozisyonun şiirselliği ve sessizliğin etkili kullanımıyla dikkat çeker. Görüntü yönetmenliğini Yorgos Arvanitis üstlenmiştir. Eleni Karaindrou’nun müzikleri, filmin duygusal ve melankolik atmosferini güçlendirir.

Ödüller

• Altın Palmiye, 51. Cannes Film Festivali (1998)
• Ekümenik Jüri Özel Ödülü, Cannes Film Festivali
• Yunanistan Devlet Film Ödülleri, Selanik Film Festivali – En İyi Film, Yönetmen, Senaryo, Müzik
• Diğer uluslararası festivallerde çeşitli adaylıklar ve ödüller

Eleştiriler ve Akademik Yorumlar

Film, hem sinema eleştirmenleri hem de akademik çevreler tarafından Angelopoulos’un en duygusal ve evrensel yapıtı olarak değerlendirilmiştir. Özellikle yaşlılık, göç ve zaman temaları üzerinden yapılan yorumlarda, film, postmodern Avrupa’nın sınır krizleriyle bireyin içsel krizleri arasında estetik bir köprü kurmasıyla öne çıkar. Bruno Ganz’ın performansı ise eleştirmenler tarafından sade ama yoğun bir oyunculuk örneği olarak değerlendirilmiştir.