Farz

Alıntıla

İslam dinine göre Allah’ın emri olduğu kesin delille sabit olan, yapılması sevabı, özürsüz olarak yapılmaması günahı, inkârı ise küfrü getiren yükümlülük."O, farz olduğunu bildiği halde namazı terk edince vicdanı rahat etmedi, çünkü bunun basit bir ihmal olmadığını çok iyi biliyordu."

İsim

Namazların, terk edilmesine izin verilmeyen, vakti geçirilirse kaza edilmesi şart koşulan rekâtları."abah aceleyle evden çıksa da farz rekâtlarını kılamadan günü geçirmeyi asla içine sindiremezdi, çünkü vaktinde kılamadığı her namazı kaza etmesi gerektiğini bilirdi."

İsim

Boyun borcu."Bu iş, onun için farz olmuştu; gönlü razı gelmezdi ertelemeye."

İsim

İşaret Dili

Kökeni
Arapça frḍ kökünden gelen farḍ فَرْض “1. kertik, çentik, 2. gerek, gereklilik, dini ve ahlaki zorunluluk, 3. mantıki gereklik, varsayım” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça faraḍa فَرَضَ “1. kertti, 2. gerektirdi” fiilinin faˁl  vezninde mastarıdır.【1】 

Kullanım Alanları
İslam Dininde: Farz, fıkıh usulünde dinin mükelleften yapılmasını kesin ve bağlayıcı şekilde istediği fiili ifade eder. İki ana kategoriye ayrılır:
Farz-ı Ayn: Her Müslümanın bizzat kendisinin yapması gereken farzlardır. Örnekler: beş vakit namaz kılmak, oruç tutmak, zekat vermek. 
Farz-ı Kifaye: Müslümanlardan bir kısmının yapması durumunda diğerlerinin sorumluluktan kurtulduğu farzlardır. Örnekler: cenaze namazı kılmak, iyiliği emredip kötülüğe engel olmaya çalışmak. 
Günlük Dilde: "Farz olmak" ifadesi, bir durumun veya eylemin kaçınılmaz ve zorunlu olduğunu vurgular.

Kaynakça

"Farz." Nişanyan Sözlük. Erişim tarihi: 1 Mayıs 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/farz

"Farz." Türk Dil Kurumu. Türkçe Güncel Sözlük. Erişim tarihi: 1 Mayıs 2025