Franco Baresi (8 Mayıs 1960, Travagliato – 31 Temmuz 2026), libero ve merkez stoper mevkilerinde görev yapmış İtalyan eski millî futbolcu ve spor yöneticisidir. Yirmi yıllık profesyonel futbolculuk kariyerinin tamamını AC Milan’da geçiren Baresi, kulübün savunma organizasyonunda ve oyun kurulumunda belirleyici rol üstlenmiş; on beş sezon boyunca takım kaptanlığını yürütmüştür. AC Milan formasıyla altı Serie A ve üç Avrupa Kupası/Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu dâhil olmak üzere çok sayıda başarı kazanan futbolcu, İtalya millî takımıyla 1982 FIFA Dünya Kupası’nda şampiyonluk, 1990’da üçüncülük ve 1994’te ikincilik elde etmiştir. Oyunu okuma, pozisyon alma, savunmayı yönlendirme ve topu geriden çıkarma yetenekleriyle tanınan Baresi, futbolculuk kariyerinin ardından AC Milan bünyesinde teknik ve idari görevler üstlenmiş; 2020 yılında kulübün onursal asbaşkanlığına getirilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki tam adı Franchino Baresi olan futbolcu, 8 Mayıs 1960 tarihinde İtalya'nın Lombardiya bölgesindeki Travagliato kasabasında doğdu. Çocukluk yıllarını Travagliato kırsalında, at nalı şeklindeki bir çiftlik evinde diğer altı aileyle birlikte yaşayarak geçirdi. Bu dönemde inek sağma ve hayvanları otlatma gibi günlük tarım işlerinde çalıştı. İkamet ettikleri evde televizyon bulunmuyordu ve Baresi, on yaşına kadar televizyonda futbol maçı izlemedi. Aile, futbol müsabakalarını yalnızca radyodan dinleyerek takip etti. Kendisinden yaklaşık iki yaş büyük olan ağabeyi Giuseppe Baresi ile birlikte büyüyen Franco Baresi, her iki ebeveynini de on altı yaşındayken kaybetti.

Baresi, futbola Rahip Don Piero ve yerel iş insanı Mario Verzeletti tarafından kurulan Unione Sportiva Oratorio (USO) adlı amatör takımda başladı. İlerleyen süreçte ağabeyi Giuseppe'nin altyapısına kabul edildiği Inter Milan kulübünün seçmelerine katıldı; fakat fiziksel yapısı yetersiz ve küçük bulunduğu için reddedildi. Linate'de katıldığı ilk AC Milan seçmesinde de başarısız oldu. USO kulübünün girişimiyle Milanello tesislerinde organize edilen hazırlık maçındaki performansı sonucunda 1974 yılında, on dört yaşındayken AC Milan altyapısına kabul edildi. Milanello'daki eğitim ve spor programına dahil olan oyuncuya, fiziksel yapısının küçüklüğünden dolayı Milano lehçesinde "küçük adam" anlamına gelen "Piscinin" lakabı verildi. Futbolcu, kariyerinin ilk dönemlerinde ağabeyine atfen "Baresi 2" olarak da kaydedildi.

Oyuncunun Inter Milan'a transfer sürecini yürüten yetenek avcısı Doktor Garoia'nın ani vefatı, kariyer rotasının AC Milan'a yönelmesinde belirleyici oldu. Milanello tesislerindeki deneme müsabakasında kendi ceza sahasından topla çıkarak attığı gol, kulübe kalıcı kabulünü sağlayan başlıca faktörlerdendi. 1977-1978 sezonunda A takıma yükselen Baresi, ilk resmî maçına 23 Nisan 1978 tarihinde on yedi yaşındayken Hellas Verona deplasmanında cezalı Maurizio Turone'nin yerine çıktı. Uluslararası düzeydeki ilk genç millî takım tecrübesini ise 29 Mart 1979 tarihinde İtalya U21 formasıyla yaşadı ve bu seviyede dört numaralı formayı giydi.

Franco Baresi yirmi yıllık profesyonel futbol kariyerinin tamamını yalnızca AC Milan kulübünde geçirdi. Kulüp formasıyla toplam 719 resmî müsabakada görev aldı ve bu karşılaşmalarda 33 gol kaydetti. Yalnızca Serie A organizasyonunda 532 maça çıkarak 16 gol attı. 1980 yılında yaşanan Totonero skandalı neticesinde ve 1981-1982 sezonundaki sportif sonuçlar sebebiyle kulüp iki kez Serie B'ye düştü. Takımın küme düşmesine rağmen Baresi kulüpten ayrılmadı ve kadroda kalmaya devam etti. Kulüp 1982 yılında Serie B'de mücadele ederken, yirmi iki yaşındayken takım kaptanlığı görevine getirildi. Kaptanlık bandını aralıksız on beş sezon boyunca taktı. Kariyeri boyunca Nils Liedholm, Arrigo Sacchi ve Fabio Capello gibi teknik direktörlerin yönetiminde sahaya çıktı. Teknik direktör Nils Liedholm döneminde takımda bölgesel savunma anlayışına geçiş yapıldı.

^{Franco Baresi (AA)}

Silvio Berlusconi 1986 yılında AC Milan kulübünü satın aldı. Bu sahiplik değişiminin ardından takımın kadro yapısında ve teknik yönetiminde değişiklikler gerçekleşti. Savunma hattında Paolo Maldini, Alessandro Costacurta ve Mauro Tassotti ile birlikte görev yaptı. Sacchi ve Capello dönemlerinde Ruud Gullit, Marco van Basten, Frank Rijkaard, Marcel Desailly, Zvonimir Boban ve Dejan Savićević gibi isimlerle aynı takımda oynadı. Kulüp tarihindeki müsabakalarda takımın savunma organizasyonunu ve oyun kurma stratejisini geriden yönetti. Takım arkadaşı Marco van Basten'in kazandığı 1989 Ballon d'Or ödül sıralamasında ikinci sırada yer aldı. 1997 yılındaki emekliliğine kadar profesyonel kulüp kariyerini aynı takımda sürdürdü. Futbolu bırakmasının ardından AC Milan kulübü, oyuncunun giydiği 6 numaralı formayı futboldan emekliye ayırdı. Bu uygulama, kulüp tarihinde bir futbolcu için gerçekleştirilen ilk forma emekliye ayırma işlemi oldu.

Franco Baresi, İtalya A Millî Takımı formasıyla toplam 81 resmi müsabakaya çıktı ve bu maçlarda bir gol kaydetti. Milli formayla tek golünü 1988 yılında Bari'de Sovyetler Birliği'ne karşı attı. A milli takımdaki ilk maçına teknik direktör Enzo Bearzot yönetiminde 4 Aralık 1982 tarihinde çıktı. 1980 Avrupa Futbol Şampiyonası kadrosunda yer aldı ve İtalya, bu turnuvada yarı finale ulaştı. İspanya'da düzenlenen 1982 FIFA Dünya Kupası'nda şampiyonluğa ulaşan ve altın madalya kazanan İtalya kadrosunda yer aldı. Bu turnuva boyunca hiçbir müsabakada süre almadı. 1984 Los Angeles Olimpiyat Oyunları'nda forma giydi ve İtalya bu organizasyonda yarı finale çıktı. Millî takım teknik direktörü ile yaşadığı anlaşmazlık sebebiyle 1986 Dünya Kupası kadrosuna dahil edilmedi. İtalya'nın yarı finale yükseldiği 1988 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda forma giydi. 1990 FIFA Dünya Kupası'nda üçüncülük elde ederek bronz madalya kazandı. Turnuva sonrasında FIFA Dünya Kupası All-Star takımına seçildi. Amerika Birleşik Devletleri'nde düzenlenen 1994 FIFA Dünya Kupası'nda İtalya millî takımının kaptanlık görevini üstlendi.

^{Franco Baresi İnfografiği (Yapay Zekâ ile Oluşturulmuştur)}

Norveç'e karşı oynanan ikinci grup maçında sağ diz menisküsü yırtıldı ve müsabakadan çıkarak ameliyat oldu. Ameliyatından 24 gün sonra, Brezilya ile oynanan final maçında sahaya ilk on birde çıktı. Normal süresi ve uzatmaları 0-0 biten final maçındaki seri penaltı atışlarında İtalya'nın ilk penaltısını kaçırdı. Brezilya'nın penaltı atışları sonucunda galip gelmesiyle turnuvayı gümüş madalya ile tamamladı. Dünya Kupası turnuvalarında altın, gümüş ve bronz madalyaların üçünü birden kazanan futbolculardan biri oldu. Eylül 1994'te Slovenya'ya karşı oynanan 1-1'lik beraberliğin ardından uluslararası millî takım kariyerini sonlandırdı.

Franco Baresi, kariyeri boyunca sahada temel olarak libero ve merkez stoper pozisyonlarında görev yaptı. Yetişkinlik dönemindeki fiziksel ölçüleri 1.76 metre boyunda ve 70 kilogram ağırlığındaydı. Savunma pozisyonundaki fiziksel dezavantajlarını oyunu okuma becerisi, yüksek organizasyon yeteneği ve hızlı pozisyon alma stratejileriyle telafi etti. Kariyerinin başlangıcında takımın savunma hattının gerisinde konumlanan geleneksel libero pozisyonunda oynarken, ilerleyen yıllarda diğer savunma oyuncularıyla aynı hizada görev yapan bir role evrildi. Orta saha oyuncularına benzer top kontrol yetenekleri sayesinde, topu savunmadan ileri taşıyarak takımının hücum organizasyonlarını başlattı. Sahada yüksek sesle konuşan veya bağıran bir iletişim tarzı yerine, savunma disiplinini doğrudan kendi saha içi oyun pratiği üzerinden örnek teşkil ederek sağladı.

Kariyeri boyunca kulüp düzeyinde altı Serie A, üç Avrupa Kupası ve Şampiyonlar Ligi, iki Kıtalararası Kupa, dört İtalya Süper Kupası ve iki Avrupa Süper Kupası şampiyonluğu kazandı. Baresi'nin elde ettiği ilk lig şampiyonluğu, takımın formasına yıldız eklenmesini sağlayan kulüp tarihindeki onuncu zaferdi. Oyuncu, yerel organizasyonlardan yalnızca İtalya Kupası'nı kazanamadı ve bu turnuvada çıktığı doksan yedi müsabakada on beş gol kaydetti.

^{Franco Baresi (AA)}

Bireysel başarıları kapsamında World Soccer dergisinin yirminci yüzyılın en iyi yüz futbolcusu listesinde on dokuzuncu sırada yer aldı. 1999 yılında AC Milan kulübü tarafından yüzyılın oyuncusu seçildi. 2004 yılında Pelé tarafından oluşturulan yaşayan en iyi yüz yirmi beş futbolcu listesine dahil edildi. 2013 yılında İtalyan Futbolu Şöhretler Müzesi'ne seçildi.

Franco Baresi, profesyonel futbolculuk kariyerini sonlandırmasının ardından futbol organizasyonları içerisinde farklı pozisyonlarda çalıştı. Kariyerinin bir döneminde futbol altyapı takımı antrenörü ve teknik direktör olarak çeşitli idari ve teknik görevler üstlendi. Bu görevlerinin yanı sıra, AC Milan kulübünün pazarlama departmanı kadrosunda personel olarak yer aldı. İdari kademedeki kariyerine devam eden eski futbolcu, 2020 yılında AC Milan kulübünün onursal asbaşkanlığı pozisyonuna getirildi. 2024 yılına gelindiğinde, kulüp çatısı altındaki ellinci yılını tamamladı.

Franco Baresi, 1981-1982 sezonunda alt karın bölgesindeki ağrılar nedeniyle fıtık şüphesiyle tetkik edildi. Tekerlekli sandalyeye ihtiyaç duyacak duruma gelmesinin ardından oyuncuya kan enfeksiyonu teşhisi konuldu ve antibiyotik tedavisiyle sağlığına kavuştu. Ağustos 2025'teki rutin sağlık kontrolleri esnasında akciğerinde bir nodül tespit edildi. Bu nodül minimal invaziv cerrahi operasyonla alındı ve onkoloji uzmanlarının tavsiyesi üzerine kemoterapi ile immünoterapi süreçleri başlatıldı. Futbolcu, kamuoyu karşısındaki son görünümünü Şubat 2026'da San Siro Stadyumu'nda düzenlenen Kış Olimpiyatları Açılış Töreni'nde gerçekleştirdi. Bu etkinlikte eski futbolcu Giuseppe Bergomi ile birlikte olimpiyat meşalesini taşıdı.

29 ve 30 Temmuz 2026 tarihlerinde medyada vefat ettiğine dair asılsız haberler yayıldı ve İtalya Başbakan Yardımcısı tarafından taziye mesajı yayımlandı. AC Milan kulübü bu iddiaları yalanlayarak oyuncunun kanser tedavisine devam ettiğini kamuoyuna bildirdi. 31 Temmuz 2026 tarihinde, altmış altı yaşındayken hayatını kaybettiği AC Milan kulübünün resmî açıklamasıyla duyuruldu. Vefatının ardından AC Milan ve Real Madrid kulüpleri tarafından kurumsal taziye mesajları yayımlandı.