Köken

Eski Türkçede köngül (ruh, kalp, sevgi) kelimesinden türemiştir. Zamanla ses değişimine uğrayarak "gönül" biçimini almıştır.

Kullanım Alanları

• Edebiyat ve Şiir: Sevgi, hasret ve insanın iç dünyasını anlatan eserlerde sıkça yer alır.
• Tasavvuf ve Felsefe: Ruhun derinliklerini, insanın manevi yolculuğunu ifade etmek için kullanılır.
• Günlük Konuşma: Birinin içten isteğini, duygularını anlatmak için yaygın olarak kullanılır.