Evet, hareket etmek lazım değil; hareket etmek elzemdir. Delilim ise bu yazıyı yazan canlı türünün işleyişi ve içinde bulunduğu kâinatın kaideleri, yani kurallarıdır.
Önce insana bakalım, sonra kâinata. Bakalım bakmasına ama bitirmek için değil, sadece başlamak için bakalım. Bakmakla bitecek gibi değil çünkü. Yoksa insan bakmaya başladığından beri bakıyor lakin bitirmeyi bırakın, sanki yeni başlamışçasına bakmaya devam ediyor. Ve her geçen gün yeni şeyler keşfedip öğrenmeye devam ediyor.
Bu keşiflerin, öğrenmelerin, ilerlemelerin, gelişmelerin hepsi hareket ile gerçekleşebilmektedir. Bu olayların başrol oyuncusu ise insanın ta kendisidir. Başrolü oynayan insan ve insana ait olan donanımlar da durmadan hareket hâlindedir. Basit bir şekilde kalbin atışına, damarlarda dolaşan deme (kana), zihnin işleyişine, ruhun duygu durumlarına bakalım... Duruyor mu hiç? Duruyor aslında ruh bedenden çıktığında.
Lakin hareket hususu sadece insan ve insana ait olanlarla sınırlı değildir. Basit bir şekilde bu sefer de kâinata bakalım; suyun akışına, demirin işleyişine. Şimdi denilebilir ki su akmadan, demir işlemeden durabiliyor. Durabiliyor gibi gözükse de aslında durmuyor, duramıyor. Su akmayınca kokmaya; demir işlenmeyince paslanmaya doğru yine hareket ediyor. Yoksa dünyada gün gelecek, dönmeyecek ne kendi etrafında ne de Güneş’in etrafında.
Hareket Halinde Olan Kâinatı Temsil Eden Görsel (Yapay Zekâ ile Oluşturulmuştur.)
Sadece yaşadığımız gezegen olan Dünya mı dönerek hareket etmekte yoksa daha büyük ve daha küçük olan gezegenler de hareket etmekte mi? Güneş'i, yıldızları ve diğer kâinatın varlıkları var ise ve var olmaya devam edecekler ise hareket etmeye mecburdurlar. Hareket yoksa varlığı hak ediş de olmamaktadır. Varlık için hak kazanıp var olmak ve varlığı devam ettirmek ancak ve ancak hareket ile hak edilebilmektedir.
Hareketsizliğin Hazin Sonunu Temsil Eden Görsel (Yapay Zekâ ile Oluşturulmuştur.)
Hareket edip devam etmeye mecburuz. Çünkü bu dünyanın bir kuralı da; duran şeylerin cezalandırılmasıdır. Akmayan suyun kokması, işlenmeyen demirin pas tutması gibi. İşlenebilecek demir işlenmeyerek; değerlendirilebilecek değer, değersizliğe mahkûm edilmiş olacağından, gelecek olan ceza da kaçınılmaz olacaktır. Bu tehlikeden korunmak; demirin işlenip, devamlı işletilmeye devam ettirilmesi suretiyle mümkün kılınacaktır.
İnsan da ilerlemediği zaman gerileyerek cezalandırılır! Aynı yerinde saymaya çalışan insan, yerinde dahi sayamaz, gerilemeye başlar. Hem aklen hem bedenen hem ruhen. Gerilemenin “cezanın” sebebi yorulmak, düşmek, hatta geriye gitmek dahi değildir. Gerileme cezasının sebebi; bu durumları düzeltmeye, değiştirmeye çalışmayıp yan gelip yatmaya çalışmaktır. Yoksa iki adım ilerleyip bir adım geri gelen insan, insandır ve gayet tabiidir.