Köken

Farsça horyād خوریاد “köylü, kaba saba kimse” sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük Yunanca χōriátēs χωριάτης “köylü” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Yunanca χōríon χωρίον “küçük yerleşim, köy” sözcüğünden türetilmiştir. Bu sözcük Eski Yunanca χōros χώρος “kırsal alan, taşra” sözcüğünün +ion^【1】  ekiyle küçültme halidir.

Kullanım Alanları

Edebiyat: Türk halk edebiyatında ve müziğinde yer alan, özellikle Güneydoğu Anadolu ve Irak Türkmenleri arasında yaygın olan bir nazım ve ezgi türüdür. Genellikle dört mısradan oluşur ve cinaslı kafiyelerle söylenir. Hoyratlar, aşk, ayrılık, gurbet, yiğitlik gibi temaları işler ve çoğunlukla anonimdir.​

Günlük Dildeki Kullanımı: Türk Dil Kurumu'na (TDK) göre "hoyrat" kelimesi, günlük dilde aşağıdaki anlamlarda kullanılır:​

• Sıfat: Kaba, kırıcı ve hırpalayıcı.​
• Zarf: Kaba, kırıcı ve hırpalayıcı bir biçimde.