Köken

Arapça ḥcr köküne dayanan ḥucra(t) (حجرة) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Sözcük, “kapatmak, ayırmak, sınırlamak” anlamlarını taşıyan ḥacara fiiliyle ilişkilidir. Türkçede başlangıçta “oda, kapalı yer” anlamında kullanılan kelime, zamanla biyoloji ve mecaz alanlarında da farklı anlamlar kazanmıştır.

Kullanım Alanları

• Biyoloji: Canlıların temel yapısal birimi anlamında kullanılır.
• Mimari: Eski mimari eserlerde, duvar içinde bırakılan oyuk veya bölmeleri ifade eder.
• Cezaevi dili: Tutuklu veya hükümlülerin tek başına tutulduğu kapalı mekânlar için kullanılır.
• Siyasal dil: Gizli biçimde örgütlenen yapıların en küçük birimlerini adlandırmak için kullanılır.
• Günlük dil: Küçük, kapalı veya sınırlı mekânları ifade etmek amacıyla kullanılır.