Köken

İflâh kelimesi, Türkçeye Arapça flḥ kökünden gelen iflāḥ (إفلاح) sözcüğünden geçmiştir. Bu kelime, Arapçada “kurtulmak, rahata ermek” anlamına gelen falaḥa (فَلَحَ) fiilinden türetilmiş olup; “iyi duruma gelme, düzelme, rahata ve kurtuluşa erme” manalarını taşır.

Kullanım Alanları

• Durum Değerlendirmesi: Bir kişinin sağlığının, maddi durumunun veya ruh halinin kötüden iyiye gitmesini, düzelmesini ifade etmek için kullanılır.
• Karakter ve Davranış: Genellikle olumsuz bağlamda, bir kişinin kötü alışkanlıklarından veya yanlış davranışlarından vazgeçip düzelmesi (veya düzelmemesi: "iflah olmaz") durumunu belirtmek için yaygın olarak kullanılır.
• Gündelik Dil ve Deyimler: Bir kişinin takatini kesmek, perişan etmek ("iflahını kesmek") veya birinin asla düzelmeyeceğini belirtmek ("iflah olmaz") gibi kalıplaşmış ifadelerde sıkça yer alır.