İncik

Türkçe kökenli olan incik kelimesi, Orta Türkçedeki “bacağın ince bölümü, ayak bileği” anlamlarındaki inçik veya yinçik biçimlerinden evrilmiştir. Bu sözcüğün, Eski Türkçede “incelmek, daralmak” anlamına gelen ve yazılı bir örneği bulunmayan *yinç- fiil kökünden +Uk ekiyle türetildiği düşünülmektedir. Dolayısıyla kelime, bacağın bileğe doğru daralan ve incelen bölümünü adlandırmaktadır.

• Anatomi: İnsan ve hayvan anatomisinde, bacağın alt kısmını (baldır ve kaval kemiği bölgesi) tanımlayan bir terimdir.
• Gastronomi: Özellikle koyun ve kuzunun bacağının bu etli kısmından yapılan “incik kebabı” gibi yemeklere adını verir.
• Halk Ağzı: Halk ağzında, vücudun incinmiş veya zedelenmiş bir yerini belirtmek için sıfat olarak kullanılır.