Köken

İnfial, Arapça fˁl (فعل) kökünden türeyen infiˁāl (انفعال) sözcüğünden Türkçeye geçmiş olup “duygusal veya zihinsel bir dış etkiden etkilenme, tepki gösterme” anlamlarına gelir. Bu sözcük, “etmek, yapmak” anlamındaki faˁala (فَعَلَ) fiilinin VII. bab (infiˁāl) mastarıdır; bu yapı Arapçada edilginlik, içsel yönelim veya dış etkene maruz kalma hallerini ifade eder. İnfial, özellikle kişinin kontrolü dışında gelişen yoğun tepkileri ve duygu durumlarını tanımlar; bu bağlamda felsefi olarak Yunanca páthos kavramının karşılığı olarak da kullanılmıştır. Türkçede hem bireysel duygusal tepkileri hem de toplumsal huzursuzluk veya öfke hallerini anlatan çok katmanlı bir terimdir.

Kullanım Alanları

• Felsefe: Ruhun dış dünyadan gelen etkiler karşısındaki edilginliğini açıklamak için kullanılır.
• Psikoloji: Yoğun bir duygusal uyarana karşı gelişen ani ve kontrolsüz tepki durumlarını tanımlar.
• Dini ve Ahlaki Metinler: Kişinin nefsine hakim olamayıp öfke veya tutkularla harekete geçmesini anlatmak için geçer.
• Sosyoloji: Toplumsal grupların haksızlık veya kriz anlarında verdikleri ani ve güçlü tepkileri belirtmek için kullanılır.
• Hukuk: Suç sonrası oluşan toplumsal öfke ve tepki dalgalarını tanımlamak için resmi belgelerde yer alabilir.
• Basın-Yayın: Kamuyu etkileyen olaylar karşısında oluşan sert, kitlesel tepkileri tarif eden haber dili ifadesidir.
• Edebiyat: Karakterlerin duygu yoğunluğu içeren patlama anlarını veya içsel çatışmalarını anlatmak için tercih edilir.
• Günlük Dil: Beklenmedik bir olay karşısında oluşan öfke veya duygusal taşkınlık halini tanımlamak için kullanılır.