Îsar

Edebiyat

+2 Daha

Alıntıla

Misafire veya bir kimseye ikramda bulunma ve onu ağırlama."Misafirlerine karşı sergilediği îsar herkesin dikkatini çekti."

İsim

Kendinden çok başkasını gözeterek esirgemeden ve fedakârlıkla verme."Gerçek îsar, nefsini geri çekebilmektir."

İsim

Bir şeyi dökme veya saçma eylemi."Gönlü doldukça gözlerinden yaş îsar etti."

İsim

Bir şeyi seçme ve tercih etme durumu."Bu yöneliş, bilinçli bir îsarın sonucudur."

İsim

İşaret Dili

Köken
Îsar, Arapça îsār (ﺍﻳﺜﺎﺭ) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Sözcük, Arapça “ikram etmek, ağırlamak; seçmek” anlamına gelen eѕr fiilinden türemiştir. Osmanlı Türkçesinde hem dinî-tasavvufî metinlerde hem de klasik şiirde yaygın biçimde kullanılmıştır.
Kullanım Alanları
Dinî metinler: İslam ahlâkında ve tasavvuf literatüründe, kişinin kendi hakkından vazgeçerek başkasını gözetmesi anlamında kullanılır.
Tasavvufî eserler: Nefsi geri planda tutup başkasını öne çıkarma erdemini ifade etmek için yer alır.
Klasik Türk edebiyatı: Divan şiirinde hem gerçek hem mecaz anlamlarıyla, özellikle “îsâr etmek” biçiminde kullanılır.
Günlük dil: Fedakârlık ve başkasını tercih etme anlamında sınırlı ölçüde kullanımı görülür.

Kaynakça

“Îsar.” Kubbealtı Lugatı. Erişim 12 Şubat 2026. https://lugatim.com/s/%C3%AEsar

Ayrıca Bakınız

Yazarın Önerileri

ÎSÂR

İslam Ansiklopedisi

Sen de Değerlendir!

0 Değerlendirme

Yazar Bilgileri

YazarRabia Bayrak12 Şubat 2026 10:30

Etiketler

#Tercih #İsâr #Tasavvuf #Fedakarlık

Tartışmalar

Henüz Tartışma Girilmemiştir

"Îsar" maddesi için tartışma başlatın

Tartışmaları Görüntüle

Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.