Jean-Luc Godard (3 Aralık 1930 – 13 Eylül 2022), Fransız-İsviçreli film yönetmeni, senarist ve eleştirmen. 1960’lı yıllarda ortaya çıkan Fransız Yeni Dalgası’nın (Nouvelle Vague) önde gelen isimlerinden biri olarak sinema tarihinde önemli bir yer edinmiştir. Paris’te doğan Godard, çocukluk yıllarını İsviçre’de geçirdi. Sorbonne Üniversitesi’nde etnoloji eğitimi aldı ancak mezun olmadan okulu bıraktı. 1950’li yılların başında Cahiers du Cinéma dergisinde film eleştirmenliği yaptı. İlk uzun metrajlı filmi À bout de souffle (Serseri Aşıklar, 1960), Yeni Dalga hareketinin dönüm noktalarından biri oldu.

Godard, 1961–1965 yılları arasında oyuncu Anna Karina ile evliydi. Bu evlilik hem kişisel hem de sanatsal anlamda etkili oldu; Karina, yönetmenin 1960’lar boyunca çektiği birçok filmde başrol oynadı. 1967’de oyuncu Anne Wiazemsky ile evlendi, bu birliktelik 1979’da sona erdi. 1970’li yıllarda sinemada politik içerikli ve kolektif üretime dayalı çalışmalara yöneldi. Hayatının büyük bölümünü İsviçre’nin Rolle kentinde sürdürdü. Medyadan uzak yaşamayı tercih eden Godard, röportajlara nadiren katıldı ve sinema endüstrisine dair geleneksel söylemlerden bağımsız bir tutum benimsedi.

Godard’ın filmleri, klasik sinema anlatı yapısını sorgulayan ve bozuma uğratan teknikleriyle tanınır. Sıçramalı kurgu (jump cut), doğrudan kameraya konuşma, bölünmüş ekran kullanımı, beklenmedik müzik geçişleri ve yoğun intertekstüel göndermeler bu üslubun öne çıkan öğelerindendir. Siyasi ve felsefi temalar, özellikle 1968 sonrası dönemde eserlerinde daha belirgin hale gelmiş; kapitalizm, savaş, medya, toplumsal cinsiyet rolleri ve sinemanın kendisi üzerine sorgulamalar ön planda olmuştur. Godard, kariyeri boyunca hem siyasal söylem hem de biçimsel yenilikleri bir arada kullanma eğiliminde olmuştur.

Jean-Luc Godard, 13 Eylül 2022’de İsviçre’nin Rolle kentinde 91 yaşında hayatını kaybetti. İsviçre yasalarına göre uygulanan yardımlı ölüm (ötenazi) yöntemiyle yaşamına son verildi. Ölümü, sinema dünyasında geniş yankı uyandırdı ve yönetmenin uzun kariyeri boyunca sinemaya getirdiği yenilikler üzerine kapsamlı değerlendirmelere yol açtı.

• À bout de souffle (Serseri Aşıklar) – 1960
• Le Petit Soldat – 1960 (Yayını 1963)
• Une femme est une femme (Kadın Kadındır) – 1961
• Vivre sa vie (Hayatını Yaşamak) – 1962
• Les Carabiniers – 1963
• Le Mépris (Nefret) – 1963
• Bande à part (Çete) – 1964
• Alphaville – 1965
• Pierrot le Fou (Çılgın Pierrot) – 1965
• Masculin Féminin – 1966
• Made in U.S.A – 1966
• 2 ou 3 choses que je sais d’elle (Onun Hakkında Bildiğim 2-3 Şey) – 1967
• La Chinoise – 1967
• Week-end – 1967
• Tout va bien – 1972
• Numéro deux – 1975
• Sauve qui peut (la vie) (Herkes Kendini Kurtarsın (Hayat)) – 1980
• Passion – 1982
• Prénom Carmen (Carmen İsimli Kız) – 1983
• Je vous salue, Marie (Selam Sana Meryem) – 1985
• Détective – 1985
• Nouvelle Vague – 1990
• Hélas pour moi – 1993
• Éloge de l’amour (Aşkın Övgüsü) – 2001
• Notre musique (Bizim Müzik) – 2004
• Film Socialisme – 2010
• Adieu au langage (Dile Veda) – 2014
• Le Livre d’image (İmgeler ve Sözcükler) – 2018

• Opération béton – 1955
• Une histoire d’eau – 1961
• La Paresse – 1962
• Anticipation – 1967

Çeşitli antoloji filmlerinde ve kısa proje çalışmalarında yer aldı.

• Le Gai Savoir – 1969
• Ici et ailleurs – 1976
• Histoire(s) du cinéma – 1988–1998
• JLG/JLG – autoportrait de décembre – 1994

• Oscar Onur Ödülü – 2010
• Berlin Film Festivali – 1965’te Alphaville ile Altın Ayı; Berlinale Kamera Onur Ödülü
• Venedik Film Festivali – 1983’te Prénom Carmen ile Altın Aslan; Yaşam Boyu Başarı Altın Aslan
• Cannes Film Festivali – 2014’te Adieu au langage ile Jüri Ödülü, 2018’de Le Livre d’image ile Özel Altın Palmiye
• Avrupa Film Ödülleri ve César Ödülleri’nde çeşitli adaylık ve ödüller