Köken

Kâinat kelimesi, Arapça kwn kökünden türeyen kāˀināt (كائنات) sözcüğünden alıntıdır. Arapçada kāˀināt, “var olanlar” anlamında çoğul bir isimdir ve kāˀin (كائن) yani “varlık, mevcut olan şey” kelimesine +āt çoğul eki getirilerek oluşturulmuştur. Kāˀin kelimesi ise “var olmak, mevcut bulunmak” anlamındaki kāna (كانَ) fiilinden türetilmiş bir isimdir.

Kullanım Alanları

• Felsefe: Varlık, oluş, mevcudiyet ve evrenin bütününe dair metafizik tartışmalarda kullanılır.
• Dini metinler: Allah’ın yarattığı bütün varlıkları tanımlamak için geçer; “kâinat kitabı”, “kâinattaki nizâm”.
• Edebiyat: Şiirsel ve mecazlı anlatımlarda evrenin görkemi ya da gizemini anlatmak için tercih edilir.
• Astronomi ve kozmoloji: Bilimsel açıklamalarda “evren” karşılığı olarak geçer; ancak bu kullanım daha çok geleneksel terminolojide görülür.
• Günlük ve popüler dil: “Kâinat güzeli”, “kâinat sırrı” gibi deyimleşmiş kalıplarda mecaz anlamla yer alır.