Köken

Kefal kelimesi, Türkçeye Eski Yunanca kéfalos (κέφαλος) sözcüğünden geçmiştir. Bu sözcük, bilimsel adı Mugil cephalus olan, genellikle deniz ve tatlı su geçişlerinde yaşayan, iri başlı bir balık türünü tanımlar. Kéfalos, Yunancada “kefalē” (κεφαλή) yani “baş, kafa” kelimesinden türetilmiştir. Bu isimlendirme, balığın belirgin biçimde iri, küt ve yuvarlak kafasından ötürü verilmiştir. Aynı adlandırma eğilimi, farklı dillerde de benzer şekilde görülür: İspanyolcada capitón, Fransızcada cabot, İtalyancada testone gibi sözcükler doğrudan “koca kafa” anlamına gelir ve kefal balığını tanımlamak için kullanılır. Bu örnekler, birçok dilde hayvan adlarının fiziksel özelliklere göre türetildiğini gösteren tipik bir etimolojik olgudur.

Kullanım Alanları

• Zooloji ve balıkçılık: Kefal, hem ticari hem de amatör balıkçılıkta sık karşılaşılan bir türü tanımlar.
• Yerel adlandırmalar: Küçük kefallere bazı yörelerde ganbot, kanbot veya ilarya gibi adlar verilir. Bu adlar, yerel balıkçılık kültürünün söz varlığını yansıtır.
• Mecazi kullanım: Nadiren, büyük kafalı olma haliyle alaycı bir şekilde benzetme yapılabilir; ancak bu kullanım sınırlıdır.