Köken

Kehribar kelimesi, Farsça kah-rubā bileşik sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu bileşik, kah (ya da kāh) “saman” ve rubā “kapan, çeken” kelimelerinin birleşiminden oluşur. Anlamı “saman çeken”dir ve kehribarın yüne sürtüldüğünde saman gibi hafif cisimleri kendine çekmesiyle ilgilidir. Rubā ise Farsça rubūdan “kapmak, almak” fiilinden türetilmiştir ve bu fiilin kökeni de Hintavrupa dillerinde “kapmak” anlamındaki rewp- köküne dayanır.

Kullanım Alanları

• Edebiyat: Kehribar kelimesi, özellikle şiirde göz, renk, koku ya da takı gibi unsurları nitelemek için mecazi anlamda kullanılır.
• Günlük dil: Renk tanımı olarak “kehribar rengi” ifadesiyle, sarımsı ve sıcak tonları anlatmak için kullanılır.
• Deyim ve benzetmeler: Özellikle tespih kültüründe ya da süs eşyalarında değerli ve nostaljik çağrışımlar yaratmak için kullanılır.
• Müzik ve halk kültürü: Türkü ve şarkı sözlerinde kehribar kelimesi, genellikle sevdayı, özlemi veya geleneksel bir değeri temsil etmek için geçer.