K
ü
çükSözcük, Eski Türkçe kiçi (“küçük, yavru”) kelimesinden türemiştir. Türkiye Türkçesi’nde bu köke +çUk küçültme eki eklenerek kiçicük biçimini almış, zamanla ses değişimlerine uğrayarak günümüz Türkçesindeki küçük biçimine evrilmiştir. Çocuk dili kökenli bir yapı taşıdığı düşünülmektedir.
Günlük Konuşma: Fiziksel boyut ya da yaş farkı vurgularında sıkça kullanılır.
Toplumsal ve İdari Yapı: Statü, görev ya da yetki farklılıklarını belirtmek için kullanılır.
Duygusal ve Soyut Bağlam: Değersizlik, önemsizlik ya da hafiflik bildiren ifadelerde yer alır.
Edebiyat: Karakterlerin toplumsal konumu ya da kişilik özelliklerini betimlerken kullanılır.
Nişanyan Etimolojik Sözlük. “Küçük”. Erişim tarihi: 21.03.2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/k%C3%BC%C3%A7%C3%BCk
Türk Dil Kurumu. Güncel Türkçe Sözlük. “Küçük”. Erişim tarihi: 21.03.2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=k%C3%BC%C3%A7%C3%BCk
