Köken

Kurgu kelimesi, Türkiye Türkçesinde “kurmak" eylemini anlatan kur- fiilinden, isim türeten +gU ekiyle oluşturulmuş yapma bir isimdir. Bu ek, fiilden sonuç, oluş veya düzenleme bildiren soyut isim üretir. Dolayısıyla kurg(u), “kurma eyleminin sonucu” anlamına gelir ve temel olarak bir şeyin bilinçli biçimde düzenlenmesi, oluşturulması fikrini taşır.

Zamanla kurgu kelimesi farklı alanlarda anlam genişlemesine uğrayarak özellikle edebiyat, sinema, felsefe ve medya gibi alanlarda terimleşmiştir. Anlatı yapısının düzenlenmesi, olayların sıralanışı ya da gerçeklik ile kurmaca arasındaki ilişkiyi tanımlamak üzere kullanılır.

Kullanım Alanları

• Edebiyat ve Anlatı Bilimi: Olay örgüsü ve yapının bilinçli olarak düzenlenmesini tanımlamak için (roman kurgusu, öykü kurgusu).
• Sinema ve Televizyon: Görüntülerin, seslerin ve anlatımın sıralanışı ve bağlanış biçimini ifade etmek için (film kurgusu, kurgu yönetmeni).
• Felsefe ve Eleştirel Teori: Gerçeklik algısının zihinsel ya da toplumsal yapılandırılma süreci anlamında (toplumsal kurgu, ideolojik kurgu).
• Medya ve Haber Dili: Olayların olduğundan farklı biçimde aktarılması, yönlendirme veya yanıltma amacıyla yapılan düzenleme anlamında (kurgulanmış haber).
• Bilişim ve Eğitim Teknolojisi: İçeriklerin ya da senaryoların sistemli olarak yapılandırılması anlamında (e-öğrenme kurgusu, senaryo kurgusu).